________________
प्रतिमा शतकम् ॥२४२॥
जालं तत्त्वतो नैवेति गाथार्थः ॥ २००॥" एत्थकम दाणधम्मो दबत्ययरूवमो गहेयहो । सेसाउ सुपरिसुद्धा या भावत्यय- |स्वोपज्ञ सरूवा" ॥२.१ ॥ अत्र क्रमे दानधर्मो द्रव्यस्तवरूप एव ग्राघोप्रधानत्वाच्छेषास्तु सुपरिशुद्धाः शीलधर्मादयो ज्ञेयाः भावस्तवस्वरूपाः प्रधानत्वात् ॥ २०१॥ इहैवातिदेशमाह-" इय आगमजुत्तीहिय तंतं सुत्तमहिगिच्च धीरेहिं । दबत्ययाइरूवं विवेइयवं
श्लो.६७ सुबुद्धीए" ॥२०२॥'इय' एवमागमयुक्तिभिस्तत्तत्सूत्रमधिकृत्य धीरद्धिमद्भिः द्रव्यस्तवादिरूपं सम्यगालोच्यविवेक्तव्यं स्वबुद्धयेति गाथार्थः ॥ २०२॥ उपसंहारमाह-" एसेहथयपइना समासओ वनिया मए तुझं । वित्यरतो भावत्यो इमीए सुत्ताउणायबो" ॥ २०३ ॥ एषेड स्तवपरिज्ञापद्धतिः समासतो वर्णिता मया युष्माकं विस्तरतो भावार्थोऽस्याः स्तवपरिज्ञायाः सूत्रात् ज्ञातव्य इति । शिवं ॥ २०३ ॥ जयइ थपपरिना सारनिहा सुवना, सुगुरुकय अणुन्ना दाणवक्खाण गुना । नयनिउणपइना हेउदिटुंत पुना, गुणगणपरिकिन्ना सन्बदोसेहिं सुना ॥१॥ इति स्तवपरिजया किमपि तत्त्वमुच्चैस्तरां,यशोविजयवाचकैर्यदुदभावि भावार्जितं । ततः कुमतवासनाविषविकारवान्तेर्बुधाः, सुधारसपानतो भवत तृप्तिभाजः सदा ॥२॥ तन्त्रैःकिमन्यैभग्नैव भ्रान्तिः स्तवपरिज्ञया । वस्ता पान्थतृषा नद्याः कूपाः सन्तु सहस्रशः ॥ ३॥ ॥ ६७ ॥ सर्वल्पकपतमुपसंहरनाहइत्येवं शुचिसूत्रवृन्दविदिता नियुक्तिभाष्यादिभिःसन्न्यायेन समर्थिता च भगवन्मूर्तिःप्रमाणं सताम्। युक्तिस्त्वन्धपरंपराश्रयहता माजाघटीदुधियामेतदर्शनवञ्चिता गपि किं शून्येव न भ्राम्यति ॥६॥
व्याख्या-' इत्येवं ' इति उक्तरीत्या शुचिना निर्दोषेण मत्रवृन्देन विदिता नियुक्तिभाष्यादिभिः, आदिना | ॥२४२॥
