________________
मतिमा ॥ रणात् 'पडिक्कमेज्जा' इत्यादिपदकदंबकपरिग्रहः, यदि पुनस्तस्याभावेऽन्यसकाशे आलोचयति तदा चतुर्लघु, तस्याप्यभावेऽन्य
स्वोपड़ पतकम् सांभोगिकसार्मिकबहुश्रुतस्यान्तिके, तस्याप्यभावे सारूपिकस्य बहुश्रुतस्यान्तिके, तस्याप्यभावे पश्चात्कृतस्य गीतार्थस्य ।
चिः ॥१८७॥ अनाय विधि:-“संविग्गे गीयत्ये सरूविपच्छाकडे य गीयत्थे । पडिकंते अभुट्टिय, असती अन्नत्य तत्थे व" ॥ संविग्रेऽन्य: श्लो.६४
सांभोगिकलक्षणेऽसत्यविद्यमाने पार्श्वस्थस्य गीतार्थस्य समीपे आलोचयितव्यं, तस्मिन्नपि गीतायें पार्थस्थेऽसति सारूपिकस्य वक्ष्यमाणस्वरूपस्य गीतार्थस्य समीपे, तस्मिन्नपि सारूपिकेऽसति पश्चात्कृतस्य गीतार्थस्य समीपे आलोचयितव्यं, एतेषां च मध्ये यस्य पुरत आलोचना दातुमिष्यते तमभ्युत्थाप्य तदनन्तरं तस्य पुरत आलोचयितव्यं, अभ्युत्थानं नाम वन्दनकपतीच्छनादिकं ॥ प्रत्यभ्युपगमकारापणा, तदाह-अभ्युत्थिते चन्दनकमतीच्छनादिकं प्रतिकृताभ्युपगमे प्रतिक्रान्तो भूयात, असति अविद्यमानेऽभ्युत्थाने पार्षस्थादीनां निषद्यामारचय्य प्रणाममात्रं कृत्वालोचनीयं पश्चास्कृतस्येत्वरसामायिकारोपणं लिङ्गपदानं च कृत्वा यथाविधि तदन्तिके आलोचनीयं, 'अन्नत्थतत्थेव' ति यदि पार्चस्थादिरभ्युत्तिष्ठति तदा प्रवचनलाघवभिया तेनान्यत्र गत्वापनमायश्चित्तं शुद्धतपो वा वहनीयं मासादिकमुत्कर्षतः षण्मासान्तं यदि वा परिहारतपः स नाभ्युत्तिष्ठत्ति शुदं च तपस्तेन प्रायश्चित्तं दत्तं च ततस्तत्रैव तपो वहति । एतदेव व्याचष्टे" असतीइलिंगकरणं सामाइअइत्तरं च कितिकम्मं । तत्थ वयसुद्धतवो गवेसणा जाव सुह दुके” ॥ असत्यविद्यमाने पश्चात्कृतस्याभ्युत्थाने गृहस्थत्वाल्लिङ्गकरणं इत्वरकालं लिङ्गसमर्पणं, तथा इत्वरमित्वरकालं सामायिकमारोपणीयं ततस्तस्यापि निषद्यामारचय्य कृतिकर्म वन्दनकं कृत्वा तत्पुरत आलोचयितव्यं, तदेवमसतीति व्याख्यातम् । अधुना तौवेति व्याख्यायते-पार्च-१८॥