________________
किश्चित्
यावत्सर्वागमतभियुक्तिभाष्यचूर्णिटीकादीनांतिरस्कृतत्वेन, स्वीकृतद्वात्रिंशदागमेष्वपि प्रचुरवाक्यामन्यमानत्वेन, तत्रानुक्तकार्यप्रास्ता
करणत्वेन च श्रीतीर्थकरकेवलिश्रुतसवाज्ञाविराधनामहाशातनाः अकुर्वन् कुर्वन्ति कारयन्तिच । पर्यालोच्यैतत्सकलं अतीवविकम्।। सूक्ष्मेक्षयासशास्त्रयुक्तियुक्तरचनयाखण्डीकृत्यकुमतमतं, किंसत्यं ? कथंश्रद्धेयं? किमिवोपासनीयम् ? इतिचानेकान्तवादाबाघराद्धा.
न्तानवाप्तपूर्वफलास्वाददायकत्वेनान्वर्थाभिधेयश्रीमतिमाशतकग्रन्थेप्रतिपादितमेवनिजनिष्पतिमप्रतिभामाग्भारेणक्रमशोविहितागाय पारगागमापारपारावारवाचककदम्बकावतंसास्थिमज्जजिनाज्ञानुरक्तहितकदर्शिनान्यायविशारदेन, अतोत्रतदुल्लेखायासस्तुपिष्टपेपणंवासत्यपिदिवाकरेप्रदीपोद्दीपनमिवानुवीक्षमाणत्वेन, जिनवचननिपीतक्षणमहत्वावबोधक विदुषां मत्ाद्रलेसधिकसमयक्षेपकरणमनुचितमवबुध्य, पूज्यस्यएतद्ग्रन्थस्यविषयमहत्वादिजिज्ञासुभिर्ग्रन्थमहोदधावगाह्यतामिति मे मनीषा ।
किं किं मतमवलम्ब्यास्मिनग्रन्थे श्रीमतपरिश्रमः तत्किश्चित्पदयतेश्लो०.६९-सर्वथा श्रीजिनप्रतिमातत्परिपोषकागमादिग्रन्थलम्पकलुम्पकमतस्य एकोनसप्तत्याश्लोकैर्निरसनं प्रतिमा
स्थापनंच। ९-यथोक्तविध्यप्रतिष्ठितप्रतिमावन्दनपूजनादिविषयकधर्मोत्तरसागरमतप्रदर्शनपूर्वकतत्खण्डनं नवभिःश्लोकैः । २-द्वाभ्याम् काव्याभ्याम् तीर्थकरमतिमास्तुतिः।। १२-पाशचन्द (पायचन्द) मतं द्वादशभिः श्लोक खण्डीकृतम् ।
