________________
स्वोपड़
प्रतिया खलु अम्हंति" || तथा-" तत्थ न कप्पई वासो गुणागरा जत्थ नत्थि पंच इमे । आयरिय उवज्झाए पत्तियेरे य गीयत्थे ॥ शतकम् सुत्तत्थतदुभएहिं उपउत्ता नाणदंसणचरित्ते । गणतत्तिविप्पमुक्का एरिसया हुंति आयरिआ"॥ गणस्य तप्तिश्चिन्ता तया विप्र
| वृत्तिः ॥१८५३ मुक्ताः गणावच्छेदिप्रभृतीनां तत्तप्तेः समर्पितत्वात् , उपलक्षणमेतत् , शुभलक्षणोपेताश्च ये एतादृशास्ते भवन्त्याचार्याः, ते चार्थ- श्लो.६४
मेव भाषन्ते न मूत्रं, तत्र कारणानि-“एगग्गया यझाणेवुड़ी तित्थयरअणुगिइगुरुआणा। येजमिति गुरूकयरिण मुखो ण वाएइ" एकाग्रताध्यानेऽर्थचिन्तानात्मके सूत्रस्यापि वाचने बहुव्ययत्वात् सो न स्यात् , एकाग्रतायां को गुणोऽत आह-वृद्धिः सूक्ष्मार्थोन्मीलनादर्थस्य स्यात् , तथा तीर्थकृतामनुकृतिस्ते हि केवलमर्थ भाषन्ते गणतप्तिं च न कुर्वन्ति एवमाचार्या अपि, तथा वर्तमानास्तीर्थकरानुकारिणो भवन्ति, अधस्तनपदवृत्तिभिरप्याधिकृतायाः सूत्रवाचनाया दाने तु लाघवं स्यादेवं च तेषां तथा वर्चमानानां लोके राज्ञ इस महती गुरुता स्यात्तथा च प्रवचनप्रभावना, तथाज्ञायां स्थैर्य कृतं भवति, इयं हि तीर्थकतामाज्ञा यथोक्तमकारेण ममानुकारिणाचार्येण भवितव्यमिति, तत एतस्मादेतुकलापात्कृतक्षणमोक्ष इति च सूत्रं न वाचयत्याचार्यः। सामान्यावस्थायामनके साधवः सूत्रमध्यापिता इति लक्षणक्षणमोक्षः कृतः! “सुत्तत्थतदुभयविउज्जुत्तोनाणदंसणचरिते। णिफायगसीसाणं एरिसया हुँति उवज्झाया"। एतेषां सूत्रवाचनादाने गुणानुपदर्शयति-"मुत्तत्थेसुथिरत्तं खणमोकोआयती अपरिबन्धो । पाडित्था मोहजओ तम्हा बाए उवउझाओ।" उपाध्यायः शिष्येभ्यः सूत्रवाचनां प्रयच्छन् स्वयमर्थमपि परिभावयति, सूत्रेऽर्थे च तस्य स्थिरत्वमुपजायते, तथान्यस्य सूत्रवाचनाप्रदाने सूत्रलक्षणस्य क्षणस्य मोक्षः कृतो भवति, तथायत्यामाचार्यपदाध्यासे प्रतिबन्धोऽनुवर्तनं दृढाभ्यासात् तथा सूत्रस्यस्यात् 'पाडित्यत्ति प्रतीच्छका गच्छान्तरादागत्य सूत्रोपसंपदं पतिपद्यमाना
॥१८५॥