________________
चिः
श्लो.४६
पातमा। तं वयणमवमन्निय अलसायमाणेइ वा अभिनिविद्वेइ वा न तहत्ति पडिवज्जइ, इत्थं पगंजताणं तत्थ न पटिक्कमिज्जा सेणं तस्स
किमः। वेसग्गहणं उद्दालिज्जा । एवं नु आगमुत्तणाएणं गो० ! जाव तेणायरिएण एगस्स सेहस्स वेसग्गहणं उद्दालियं, ताव णं अव॥१४४॥
सेसे दिसोदिसं पणद्वे, ताहे गो सो आयरिओ सणियं२ तेसि पिट्ठीए गंतुमारदो नो णं तुरियं२, से भयवं ! किमहूँ तुरियर को पयाइ, गो ! खाराए भूमीए जे महुरं संकमिज्जा, महराए खारं, किण्डाए पियं, पीआए किण्ह, जलाओ थलं, थलाओ जलं संकमिज्जा, तेणं विहीए पाए पमज्जियर संकमेयन्वं, णो पमजेज्जा दुवालससंवच्छरियं पच्छित्तं भविज्जा, एएणं अद्वेणं गो० ! सो आयरिओ ण तुरियर गच्छे । अह अन्नया, उत्तविहीए थंडिलसंकमणं करमाणस्स णं गो! तस्सायरिअस्स आगओ बहुवासरखुहापरिगयसरीरो वियडदाढाविकरालकयंतभासुरो पलयकालमिव घोररूवो केसरी, मुणियं च तेण महाणुभागेणं गच्छाहिवइणा, जइ दुयंगच्छिज्जइ ता चुकिज्जइ इमस्स, नवरं दुयं गच्छमाणा णं असंजमं, ता वरं सरीरवुच्छे अं, न असंजमोत्ति चिंतिऊण विहीए उवद्रियस्स सेहस्स जस्मुदालियं वेसग्गहणं तद्दाऊण, ट्रिओ णिप्पडिकम्मपायवावगमाणसणणं, सेवि सेहो तहेव । अहन्नया अच्चंतविमुदंतकरणो पंचमंगलपरसुहDझवसायत्ताए दुन्निवि गो० ! वावाइए तेणं सीहेणं, अंत. गडे केवली जाए, अट्ठपयारमलकलेकविप्पमके, सिद्धेय । ते उण गो ! एगणे पंचसये साहूर्ण तक्कम्मदोसेणं जं दुक्खमणुभवमाणे चिट्ठति, जंचाणुभूयं जं चाणुभविहिति, अणंतसंसारसागरं परिभमंति तं को अणंतेणावि कालेण भणिउं समत्थो ? । एएते गो! एगण पंचसयं साहणं तेहिं च ण तारिसगुणोववेअस्स णं महाणभावस्स गुरुणो आणं अइक्कमिय णो आराहियं अणंतसंसारिए जाए ॥
॥१४४॥