________________
चित
का.४०
व्याख्या-'किं योग्यत्वम्' इति-किं अकृत्स्नसंयमवतां देशविरतानां श्रादानां भक्त्यातिशयितरागेण त्रिलोकी-|| प्रतिमा
स्वापक्ष गुरोत्रिभुवनधर्माचार्यस्य पूजामु पुष्पादिनाचनेषु पूज्या गणधराः महानिशीथसमये महानिशीथसिद्धान्ते किं न जगुः? अपि दोरी तु जगुरेव-"अकसिण पबत्तगाणं, विरयाविरयाण एस खलु जुत्तो । जे कसिण संजमविऊ, पुष्फाई न कप्पइ ॥ तओ लो.४ | बुज्झ गोमा णीसंसयं देसविरयाणं तु विणिओगं" (उभयस्थवि)॥ उभयत्र द्रव्यस्तवे भावस्तवे चेत्यर्थः । नन्यां नन्दीसूत्रे | -४१ दर्शितं यत्सूत्रवृन्दं तन्मध्ये विदिता प्रसिद्धा या प्रामाण्यमुद्रा महानिशीथप्रामाण्यदायं तद्विभ्रति यास्तादृश्य एताः संप्रदाय सार्वभौमानां गिरः निद्राणेषु मुप्तममत्तेषु डिण्डिमस्य पटहस्य डमत्कारा इव पतन्ति । यथा गाढसुप्ताः परिमोषिणः आकस्मि. कभयङ्करभेरीमाङ्कारशब्दश्रवणेन सर्वस्वनाशोपस्थित्या कान्दिशीका भवन्ति, तथोक्तमहानिशीथशब्दश्रवणेन लुपका अपी. ति । न च वायात्रेण महानिशीथमप्रमाणमित्यपि तैर्वक्तुं शक्यं, यत्र सूत्रे आचारादीनि प्रमाणतया दर्शितानि तत्रैव महानिशीथस्यापि दर्शनाद , अतो(ति)विरोधस्य च बहुषु स्थानेषु दर्शनाद्विवेकिनः समाधिसौकर्यस्य च सर्वत्र तुल्यत्वादिति ॥४०॥ ||
___ अभ्युच्चयमाहयहानादिचतुष्कतुल्यफलतासङ्कीर्तनं या पुनौ श्राद्धस्य परो मुनेः स्तव इति व्यक्ता विभागप्रथा। यच्च स्वर्णजिनौकसः समधिको प्रोक्तो तपः संयमौ तत्सर्व प्रतिमार्चनस्य किमु न प्राग्धर्मताख्या
पकम् ॥४१॥
