________________
॥८६६
܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀
साइए २, २। कडवेयणा पाणभूयजीवसता वेगणं वेइंति ३। एयं खल तस्स भिक्खुस्स भिक्खुणोए वा सामग्गियं जं सवढेहिं सहिए समिए सया जए सेयमिणं
मनिजासि ४ । तिमि ॥ सू० १७३ ॥ छट्ठओ सत्तिक्कओ ॥ २-1-1-(१३) ॥ . से तस्य साधोः स पर शुद्धनाशुद्धेन वा 'वाग्यलेन' मन्त्रादिसामर्थेन 'चिकित्सा' व्याध्युपशमम् ‘आउद्दे'त्ति कत्त ममिलषेत । तथा स परो ग्लानस्य साधोश्चिकित्सार्थ सचित्तानि कन्दमूलादीनि 'ग्वनित्वा' ममाकृष्य स्वतोऽन्येन वा खानयित्वा चिकित्सां कत्तु ममिलषेत् तच्च नास्वादयेत्' नामिलषेन्मनसा, एतच्च भावयेत्-इह पूर्वकतकर्मफलेश्वरा जीवाः कर्मविपाककृतकटुकवेदनाः कृत्वा परेषां शारीग्मानमा वेदनाः स्वतः प्राणिभूतजीवसत्तास्तत्कर्मविपाका वेदनामनुभवन्तीति, उक्तञ्च-"पुनरपि सहनीयो दुःखपाकस्तवायं, न खलु भवति नाशः कर्मणां सञ्चिता
।। इति सहगणयित्वा यद्यदायाति सम्यक, सदसदिति विवेकोऽन्यत्र भूयः कुतस्ते ? ॥१॥" शेषमुक्तार्थ यावदध्ययनपरिसमाप्तिरिति । षष्ठमादितस्त्रयोदशं सप्तककाध्ययनं समाप्तम् ॥ २-२-६- १३) ॥
६४॥
