________________
भीआचागावृत्तिः श्रीलावा.) .८१८॥
श्रुतस्कं.. | चूलिका..
वस्त्रै उद्देशकः २
जाव एगाहेण वा ५ विप्पवसिय २ उवागच्छंति, तहप्पगाराणि वत्थाणि नो अप्पणा गिण्हंति नो अन्नमन्नस्स दलयंति तं चेव जाव नो साइज्जंति, बहुवयणेण भाणियवं, से हंता अहमवि मुटुसगं पाडिहारियं वत्थं जाइत्ता जाव एगाहेण वा ५ विप्पवसिय २ उवागच्छिस्सामि, अवियाई एयं ममेव सिया, माइहाणं संफासे नो
एवं करिजा ॥ सू० १५०॥ स कश्चित्साधुरपरं साधु मुहूर्तादिकालोद्देशेन प्रातिहारिक वस्त्रं याचेत, याचित्वा चैकाक्येव ग्रामान्तरादौ गतः, तत्र चासावेकाहं यावत्पञ्चाहं वोषित्वाऽऽगतः, तस्य काकित्वात्स्वपतो वस्त्रमुपहतं, तच्च तथाविधं वस्त्रं तस्य समर्पयतोऽपि वस्त्रस्वामी न गृह्णीयात, नापि गृहीत्वाऽन्यस्मै दद्यात, नाप्युच्छिन्नं दद्याद्, यथा--गृहाणेदं, त्वं पुनः कतिमिरहोभिर्ममान्यद्दद्याः, नापि तदैव वस्त्रेण परिवर्तयेत् , न चापरं साधुमुपसंक्रम्यैतद्वदेत् , तद्यथा-आयुष्मन् ! श्रमण ! 'अभिकाक्षसि' इच्छस्येवंभृतं वस्त्रं धारयितु परिभोक्तु चेति , यदि पुनरेकाकी कश्चिद्गच्छेत्तस्य तदुपहतं वस्त्रं समपयेत् न स्थिरं-दृढं सत् 'परिच्छिद्य परिच्छिद्य' खण्डशः २ कृत्वा 'परिष्ठापयेत्' त्यजेत् , तथाप्रकारं वस्त्रं 'ससंधिय'न्ति उपहतं स्वतो वस्त्रस्वामी 'नास्वादयेत्' न परिभुञ्जीत, अपि तु तस्यैवोपहन्तुः समर्पयेत् , अन्यस्य वैकाकिनो गन्तुः समर्पयेदिति । एवं बहुवचनेनापि नेयमिति ॥ किच-स' भितुः 'एक:' कश्चिदेवं साध्वाचारमवगम्य ततोऽहमपि प्रातिहारिक वस्त्रं मुहूर्त्तादिकालमुद्दिश्य याचित्वाऽन्यत्रैकाहादिना वासेनोपहनिष्यामि, ततस्तद्वस्त्रं
܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀
१८॥