________________
०२६३॥
वावि जिणवरिंदेहिं। मोत्तु मेहुणभावं न तं विणा रागदोसेहिं ॥१॥" तथा "दोसा जेण निरुज्झंति जेण जिझंति पुव्वकम्माई। सो सो मुक्खोवाओ, रोगावस्थासु समणं व ॥ २॥ जे जत्तिया उ हेऊ भवस्स ते चेव तत्तिया मुक्ने । गणणाइया लोया दुण्हवि पुण्णा भवे तुल्ला ॥३॥" इत्यादि । 'अयंसन्धीत्यारभ्य काले अणुट्ठाईत्ति यावदेतेभ्यः सूत्रेभ्य एकादश पिण्डैषणा नियूढा इति । एवं तह्य प्रतिज्ञ इत्यनेन मूत्रणेदमापन्नं-न क्वचिकेनचित्प्रतिज्ञा विधेया, प्रतिपादिताश्चागमे नानाविधा अभिग्रहविशेषाः, ततश्च पूर्वोत्तरव्याहतिरिव लक्ष्यत इत्यत आह
दुहओ छेत्ता नियाइ, वत्थं पडिग्गहं कंबलं पायपुछणं उग्गहणं च कडासणं एएसु
चेव जाणिज्जा ॥ सू० ८९॥ 'द्विधेति रागेण द्वेषेण वा या प्रतिज्ञा तां छित्त्वा निश्चयेन नियतं वा याति नियाति ज्ञानदर्शनचारित्राख्ये मोक्षमुपगच्छति, एवमुत्सर्गे उत्सर्गमपवादे चापवादं समाचरतो रागादयो निरुध्यन्ते पूर्वकर्माणि च क्षीयन्ते, अथवा यथा कस्यापि रोगिणोऽधिकृतपथ्यौषधादिक प्रतिषिध्यते कस्यापि पुनम्तदेवानुज्ञायते, एवमत्रापि यः समर्थस्तस्याकल्प्यमन्यस्य तु तदेवानुज्ञायते, तथोक्तं मिषग्वरशास्त्रे-"उत्पयते हि साऽवस्था, देशकालामयान् प्रति । यस्यामकार्य कार्य स्यात, कर्मकार्य च बजेये ॥१॥" दिति.। २ नैव किञ्चिदनुज्ञातं प्रतिषिद्धं वापि जिनवरेन्द्रः। मुक्त्वा मैथुनभावं न तद् विना रागद्वेषाभ्याम् ॥१॥दोषा येन निरुध्यन्ते येन क्षीयन्ते पूर्वकर्माणि। स स मोक्षोपायो रोगावस्थासु शमनमिव ॥ २॥ ये यावन्तो हेतवो भवस्य त एव तावन्तो मोक्षस्य । गणनातीता लोका द्वयोरपि पूर्णा भवेयुस्तुल्याः ॥३॥
܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀
