________________
०१७७॥
܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀܀
ठाणेहिं, तंजहा-रागेण व दोसेण व । रागे दुविहे-माया लोभे य, दोसे दुविहे-कोहे य माणे य । एएहिं चउहि ठाणेहि वीरिओवगहिएहिं णाणावरणिज्जं कम्म बंधइ" एवमष्टानामपि कर्मणा योज्यमिति । ते च कषाण मोहनीयान्तःपातिनोऽष्टप्रकारस्य च कर्मणः कारणं, मोहनीयं कामगुणानां च (इति) दर्शयति
अढविहकम्मरक्खा सब्वे ते मोहणिजमूलागा। कामगुणमूलगं वा तम्मू लागं च संसारो॥ १७ ॥ यदयादि प्राक-'इय कम्मपायवाणं तत्र कतिप्रकाराः ते कर्मपादपाः किंकारणाश्चेति १, उच्यते, अष्टविधकर्मवृक्षाः, ते सर्वेऽपि मोहनीयमूलाः, न केवलं कषायाः, कामगुणा अपि मोहनीयमूलाः, यस्माद दोदयात् कामाः, वेदश्च मोहनीयान्तःपातीत्यतस्तन्मोहनीयं मूलम्-आद्यं कारणं यस्य संसारस्य स तथा इति गाथार्थः ॥ तदेवं पारम्पर्येण
संसारकषायकामानां कारणत्वान्मोहनीयं प्रधानभावमनुभवति, तत्क्षये चावश्यम्भावी कर्मक्षयः, तथा चामाणि2 'जह मत्थयसूईए, हयाए हम्मए तलो। तहा कम्माणि हम्मति, मोहणिज्जे खयं गए ॥१॥" तच्च द्विधा-दर्शनचारित्रमोहनीयभेदात्, एतदेवाहदुविहो अ होइ मोहो सणमोहो चरित्तमोहो अ । कामा चरित्तमोहो तेणऽहिगारो इहं सुते ॥१७॥ मोहनीयं कर्म द्वधा भवति, दर्शनमोहनीयं चारित्रमोहनीयं चेति, बन्धहेतोद्वैविध्यात्, तथाहि-अर्हत्सिद्धचैत्यतपःश्रुतगुरुमाधुसङ्घप्रत्यनीकतया दर्शनमोहनीयं कर्म बध्नाति, येन चासावनन्तसंसारसमुद्रान्तःपात्येवावतिष्ठते, तथा तीव्र
१ यथा मस्तकसूच्या हतायां हन्यते तालः । तथा कर्माणि हन्यन्ते मोहनीये क्षयं गते ॥१॥
१७७॥
