________________
ब्राह्मणवणिग्राजज्ञातानि
उपदेशपदा जो अण्णहावि सिद्धी पाविज्जइ जं तओ इमोए उ। एसो चेव उवाओ आरंभा बड्डमाणो उ ।।९४३।। महाग्रंथः
म नैवान्यथाप्यनन्तरोक्तक्रमवपरीत्येनापि सिद्धिः सकलकर्मक्षयलक्षणा प्राप्यते यद्यस्माद्ध तोः, तत् तस्मादमुष्याः सिद्धेस्त्वेष एव सदाऽप्रमत्तताभ्यसनलक्षण एवोपायः । कीदृगित्याह--आरम्भात् प्रव्रज्याप्रतिपत्तिकालादारभ्य वर्द्धमान
Xउत्तरोत्तरगुणस्थानकारोहणक्रमेण । तुः पूर्ववत् ॥९४३॥ अत्र ज्ञातमाह ;॥७६८॥
मग्गण्णुणो तहिं गमणविग्घ कालेण ठाणसंपत्ती । एवं चिय सिद्धीए तदुवाओ साहुधम्मो त्ति ।।९४४॥ ____ मार्गज्ञस्य विवक्षितपुरसत्पथवेदिनस्तत्र तस्मिन्नेव वर्त्मनि 'गमणविग्धत्ति गमनं व्रजनमविघ्नेन व्याक्षेपनिबन्धनत्यागेन
कुर्वाणस्य सतः कालेन यथा स्थानसम्प्राप्तिर्विवक्षितपुरसम्प्राप्तिर्भवति । एवमेव दृष्टान्तोक्तक्रमेण सिद्धर्मुक्तेस्तदुपायः साधु( धर्मः क्षान्त्यादिः । इतिः प्रागवत् ।।९४४।।। एवविहं तु तत्तं णवरं कालोवि एत्थ विण्णेओ । ईसि पडिबंधगो च्चिय माहणवणिरायणाएण ॥९४५।।
एवंविधमेव साधुधर्म एव सिद्ध रुपाय इत्येवंवक्षणं तत्त्वं न पुनरन्यत्, नवरं केवलं कालोऽपि दुष्षमालक्षणः, किं पुनश्चरित्रमोहक्षयोपशममन्दतेति, अत्र साधुधर्मस्य' सिद्धय पायत्वे विज्ञेय ईषन्मनागेकादिभवव्यवधानकारकत्वेन प्रतिबन्धक एव प्रतिस्खलक एव । कथमित्याह--ब्राह्मणवणिग्राजज्ञातेन ।।९४५।। ज्ञातानेव गाथाद्वयेन भावयति ;सत्यत्थिमाहणपुरे वणिजायण सुद्धभूमिगह पाए । णिहि वणिकहणं अग्गह रण्णा सिटे य पण्णवणा ।।९४६॥ सुत्तुट्टिचिंतणमण्णया य सम्वेसिमिच्छ गह विग्छ । मिहु किमियंति वितक्के केवलि कलि चाग भागगहो ॥९४७।।
॥७६८।
