________________
उपदेशपदा महाग्रंथ
॥६५८॥
॥१११॥ भणियं च वेयरुइणा भी भो! अचंतविम्हओ मज्झ । को एसा वुत्तता करेह मं गहियसंबंधं ॥११२।। सिटुं श्रीगुणसुजणेण भो अग्गजम्म ! जम्मंतरंव संपत्तो । आसि तुमं पहरदुगं गारुडियाणंपि मड्डाए ॥११३।। जेण जणियचमकारं.
आन्दरीचरि. काउं नियसीलसावणं सहसा । जीवाविओ सि नवरं एयाए निययभगिणीए ॥११४।। तम्हा महासईए कीरइ अम्हेहिं
तम्पूयसकारो । इय भणिय गए लाए वेयरुई भणइ तं पणओ ॥११५॥ आसि पुरा तं भइणी संपइ पुण जीयदाणओ जणणी । पावमइवारणाओ गुरूवि तं निच्छियं मज्झ ॥११६॥ मुणियं तुह माहप्पं मए तए पावचेट्ठियं मज्झ । ता भण कं उवयारं करेमि तुह पावकम्मो हं ? ॥११७।। तीए भणियं सुंदर ! उवयरियं सव्वमेव मह तुमए । जइ परदारनिवित्ति । करेसि परमत्थबुद्धीए ॥११८।। दोग्गइमलं अयसस्स कारणं कुलकलंकखयहेऊ । आयासकिलेसमहाविरोहजणणं खु परदारं ॥११९।। अहवा तए सयं चिय दिट्ठो परदार वजणपहावो । ता बुज्झसु आयहियं किं बहुणा भाय ! भणिएण? ।।१२०।। पडिवज्जिय वयमेयं कहिऊण पुरोहियस्स सब्भावं । तं खमिऊण बहुहा सट्टाणं पडिगओ बडुओ ।।१२१।। पइहरकुलहरकय उच्चवाए गुणसुंदरीए धीराए । एवं अकरणनियमो बाढं अणुपालिओ सुइरं ॥१२२।।। एएण पगारेणं रइसुंदरिमाइयाओ चउरोवि। परपुरिससंगपावे अकरणनियम चिरं काउं ॥१॥ उववन्नाओ तिय
श॥६५८।। सालयम्मि रइसुंदरे वरविमाणे । फारफुरंततणुतेयलच्छिपजोइयदिसाओ ॥२॥ देवीओ दिवसुहं चिरमुवभोत्तूण पुन्नसेसेण । आउक्खए चुयाओ चंपाए पुरीए अवयरिया ॥३॥ कंचणसेटिस्स पिया वसुहारा पउमिणी कुबेरस्स । धरणस्स महालच्छी वसुंधरा पुन्नसारस्स ॥४॥ एयासि सिप्पीणव वियडोयरसंपुडेसु विमलाओ। जायाओ सुवित्ताओ ताओ