________________
उपदेशपदः तो भणइ दोवई मम कण्हा पियभाउगा अत्थि ॥२३०॥ बारवईए पुरीए सो जइ मासाण छहमारेण । न कुणेइ मज्झ नागश्रियामहाग्रंथः तत्ति तो सं जं भणसि तं काहं ।।२३।। तेणावि य पडिवघ्नं कन्नतेउरगयं तयं कुणइ। अंबिलपग्गहिएणं
उत्तरजन्म
(द्रौपदीचछट्टेणसया अमुक्केण ॥२३२।। तवकम्मणा परिगया सा धीरा तत्थ ठाइउं लग्गा । एत्तो मुहत्तमेत्ता जुहिट्ठिलो
रितम्)जाव जागरिओ ॥२३३॥ ताव न पेच्छइ सेज्जायल म्मि देवि ससंभमो ताहे । मग्गणगवेसणं सब्वओवि तो। 1६००। काउमारद्धो ॥ २३४ ॥ अलहंतेण पभाए निवेइओ रयणिवइयरो अन्नो । नियकिंकरविणिओगेण तेण सव्वम्मिर
तम्मि पुरे ॥ २३५ ॥ आघोसणापुरस्सरमुत्तं जो दोवइं लहई देवि । तस्स पसायं सुमहंतमहमकाले K करिस्सामि ।। २३६ ॥ जाव कहिंवि न लद्धा पुरेसु गामेसु वा तओ कुंती। भणिया कण्हासमीवे बारवईए तुमं |
गच्छ ।। २३७ ।। कण्हस्स एयम? साहेसु निवेण पंडुणा भणिया। गयखंधगया चलिया कण्हाभिमुहं लहुं एसा ।। २३८ ।। बारवईए पुरीए पत्ता बहुगउरवेण पडिवन्ना। कण्हेण पुच्छिया भणसु किमिहमागमणकजति ॥२३९॥ पुत्त ! निसाए जुट्टिरपासे सेजायले सुहपसुत्ता । केणावि दोवई अवहरित्तु नीया कहंचित्ति ।।२४०॥ ता
॥६ जह तीए पउत्ती लब्भइ तह ज्झत्तिं कुणसु तं जुत्तं । तत्तो को अन्नो एरिसम्मि कजे सहो अत्थि ।।२४१॥ इय । भणिए कुंतीए तक्खणसंजायपारिसक्करिसो। पायालाओ सुरलोगओ व सलिलालयाओ वा ॥२४२। जह उवलभामि
तह मे जइयव्वं मेवमग्गओ तोसे । कुणइ पइण्णं अम्मो ! चिट्ठह वीसत्थया तुभे ।।२४३।। सकारयित्तु सम्माणयित्तु र तं गयउरे विसज्जेइ। गहिया गवसणा सव्वओवि ना जाव उवलभइ ॥२४४।। ता नारओ कयावि हु समागओ