________________
"द्वावेतौ पुरुषौ लोके परप्रत्ययकारकौ । स्त्रियः कामितकामिन्यो लोकः पूजितपूजकः ॥५२॥ | " इय वयणमणुसरंती सा रागपरव्त्रसा बहुं जाया । तस्संगमाय मग्गइ बहू उवाए अह कयाइ ।५३ ।। पेसविया नियचेडी भणाविया जह पुरोहिओ सरुओ । किचि असत्थसरीरो इच्छइ तुह दंसणं काउं ॥ ५४ ॥ तो सो अइसरलमणो सच्चं नियतुल्लचरिय।।५१३।। मिक्खतो । अकयण्णमणवियक्को सच्चं चिय मन्नइ तहाहि ।। ५५ ।। निययाणुमाणकप्रियपरासओ सव्वहा जणो सव्वो । णीयाण नाखलो नामहाणुभावो महंताणं ।। ५६ ।। पत्तो परिमियपरिवारपरगओ से पुरोहियगिहम्मि । पुच्छइ अपेच्छमाण पुरोहियं कत्थ सो एत्थ ॥५७॥ ता उग्घडियमणोगयभावा कविला पयंपिउं लग्गा । भट्टो गओ निवहिं परोक्खरागं परिवहंती || ५४ || ज्झीणा दीणाणि बहुयाणि अहमिओ तुहविओयदुक्खमिणं । सक्का सोढुं न कहिंवि वंछियं ता कुण ममंति ॥५९॥ सूणासालगओ इव छगलो भयविम्हलो हमो जाओ । धी देव्वपरिणईए जुत्तो दुग्धमिमं जायं ॥६०॥ सयलसमीहियसंपायगस्स चिरपालियस्स सीलस्स । भंगो धुवं इमाए जइऽचितियकारगो होमि ।। ६१ ।। अन्नह अतुच्छमच्छर विच्छुरियाइह असंतदासेण । मज्झ अकलंकचरियस्त लंछणं लाइही एसा ॥६२॥ ता निउणबुद्धिजोएण केणई एयंवसणसलिलाओ । उत्तरियव्वंति तओ परूवियं उत्तरं तेण ।। ६३॥
भद्दे ! नरनेवत्थो नपुंसगो परिभ्रमामि पुरिमज्झे । ता किं करोमि तुमए न चितणिजो पणयभंगो ।। ६४ ।। झत्ति तओ निक्खतो कयत्थमप्पाणयं परिगणंतो । जम्हा न सीलविलओ नवा अलीओ कलंको मे ।। ६५ ।। इह जो चेव वसंतो लक्खिज्जइ बुहजणेण मासेसु । णो अन्ने जं सुण्णा गुणेहिं जणजणियहरिसेहिं ॥ ६६ ॥
सेा अन्नया महू
2x2
।।५१३॥