________________
श्रीउपदे
शपदे
राधावेध निदर्शनम्.
॥५८।।
॥५८॥
भणसि ता सयं चिय गत्तूण तहिं वरेमि त्ति ॥२४॥ (नं० १०००)-पडिवनं नरवइणा ताहे पउराए रायरिद्धीए। सा परिगया पयट्टा गंतुं नयरम्मि इंदपुरे ॥२५॥ तं इंति सोऊणं तु?णं तेण इंदनरवइणा । कारविया नियनयरी उब्भवियविचित्तधयनिवहा ॥२६।। अह आगयाइ तीए दवाविओ सोहणो य आवासो। भोयणदाणप्पमुहा विहिया गुरुउचियपडिवत्तीं ॥२७॥ विनत्तो तीइ निवो राहं जो विधिही सुओ तुज्झ। सो चिय में परिणेहि एत्तो चिय आगया हमिह ॥२८॥ रण्णा भणियं, मा सुयणु ! एत्तिएणावि तं किलिस्सिहसि । एक्ककपहाणगुणा सव्वेवि सुया जओ मज्झ ॥२९।। उचियपएसे य तओ सव्वेयरभमिरचक्कपंतिल्लो। सिरिरइयपुत्तिगो लहु महं पइट्टाविओ थंभो ॥३०॥ अक्खाडओ य रइओ बद्धा मंचा कया य उल्लोया । हरिसुल्लसंतगत्तो आसीणो तत्थ नरनाहो ॥३।। उवविट्ठो नयरिजणो आहूया राइणा निययपुत्ता । वरमालं घेत्तूणं समागया सावि रायसुया ॥३२।। अह सव्वपत्तजेट्रो सिरिमाली राइणा इमं वुत्तो। हे वच्छ ! मणोवंछियमवंझमेत्तो कुणसु मज्झ ।।३३।। धवलेसु नियकुलं परममुन्नई नेसु रजमणवजं । जिण्हाहि जयपडागं सत्तूणं विप्पियं कुणसु ॥३४॥ एवं रायसिरि पिव पच्चक्खं निव्वुइं नरिंदसुयं । परिणेसु कुसलयाए राहावेहं लहुं काउं ॥३५॥ एवं च वोत्तु सो रायपुत्तु संजायखोहु निन्नट्ठासोहु। पस्सेयकिण्णु अइचित्तसुन्नु दीणाणणच्छु पगलंतकज्छु ॥३६॥ विच्छायगत्तु नयलच्छिययत्तु लज्जायमाणु विहलाभिमाणु । हेटुउ नियंतु पोरिसु मुयंतु थिउ थंभिउव्व दढतिउव्व ॥३७।। पुणरवि भणिओ रण्णा संखोहं वजिऊण हे पुत्त ! । कुणसु समीहियमत्थं कित्तियमेत्तं इमं तुज्झ ॥३८।। संखोहं पुत्त ! कुणंति ते परं जे कलासु न वियड्डा। तुम्हारिसाण स