________________
श्रीजैन कथासंग्रहः
श्री अथ सुसढचरित्रम् ।
॥१६॥
चुओ एस सीलसन्नाहो। जाओ असुलहबोही, महाणुभागो सयंबुद्धो॥९२॥ अह अन्नदिणे नाउं, परिमियमाउं तु अत्तणो सूरी। अजिआइजिणपवित्तं, संमेयं पत्थिओ सेलं॥१३॥सो मग्गे गच्छंतो, संपत्तो खिइपइट्ठियं नयरं । तं नाउं रुप्पिनिवो, सपरियणो आगओ नमिउं॥ १४॥ तो विहिणा नरनाहो, मुणिनाहं वंदिउँ विगयमोहं । उवविट्ठो महिवट्टे, अह सूरी देसणं कुणइ॥ १५॥ इंदत्तं पिहु सुलभं, अहमिंदत्तं च चक्कवट्टित्तं । जिणधम्मो पुण दुलहो, जं सो सुगुरुं विणा न भवे ॥ ९६ ॥ जाणंति जेण सम्म, देवं च गुरुं च धम्ममकलंकं । गुरूणा सुपसन्नेणं, भवसायरतारयं जीवा ॥ ९७ ॥ अट्ठदसदोसरहिओ, चउतीसाइसयसंजुओ देवो । पंचमहव्वयकलिओ, छत्तीसगुणनिओ अगुरू॥९८॥जीवदयच्चिय धम्मो भवकूवपडंतजंतुताणखमो। सो उ दुहा जइगिहिधम्मभेयओ जिणवरुट्टिो ॥ ९९ ॥ समसत्तुमित्तब्भावणु-सव्वसावजकजवजाण । होइ जईणं धम्मो अइरा निव्वाणसुहजणओ॥१०॥
गिहिधम्मो पुण सम्मत्त-पुव्वमणुव्वयगुणव्वयाइजुओ। दाणतवसीलभावणसारो अकमेण सिवहेऊ॥१॥ अह भणइ निवो सूरिं, निमजमाणेण भवसमुइंमि। अइदुल्लहं पि हु संपइ, तुह पयपोअंमए पत्तं ॥२॥ मन्नामि इमं लोअं, आलित्तपलित्तयं कसाएहिं । तस्सोवसमनिमित्तं, तो दिक्खं देहि मह नाह!॥३॥ कहइ गुरू इह कज्जे, मा पडिबंधं करिज तो राया। पुच्छइ सामंताई, तुम्ह मणं केरिसं इत्थ ?॥४॥ तत्तो सामंतेहिं, लवियं
॥१६॥