________________
आवश्यकहारिभद्रीया
॥८१९॥
समुणाला उप्पल परमोपसोभिता, सा य मगरगाहेहिं दुरवगाहा, ण य ताणि उप्पलादीणि कोइ उच्चिणिउं समत्थो, जो य वज्झो रण्णा आदिस्सति सो वुच्चति - एतो पुक्खरिणीतो पउमाणि आणेहित्ति, ताधे खेमों उट्ठेऊण नमोऽत्थु णं अरहंताणं भणित्तु जदिहं निरावराधी तो मे देवता साणेज्झं देंतु, सागारं भत्तं पञ्चवक्खायितुं ओगाढो, देवदासाण्णेज्झेणं मगरपुट्ठीठितो बहूणि उप्पलपउमाणि गेण्हित्तुत्तिष्णो, रण्णा हरिसितेण खामितो उवगूढो य, पडिपक्खणिग्गहं कातूण भणितो-किं ते वरं देमि ?, तेण णिरंभमाणेणवि पवज्जा चरिता पबइतो, एते गुणा पाणातिपातवेरमणे । इदं चातिचाररहितमनुपालनीयं, तथा चाह- 'थूलगे'त्यादि, स्थूलकप्राणातिपातविरमणस्य विरतेरित्यर्थः श्रमणोपासकेनामी पञ्चातिचाराः 'जाणिवा' | ज्ञपरिज्ञया न समाचरितव्याः - न समाचरणीयाः, तद्यथेत्युदाहरणोपन्यासार्थः, तत्र बन्धनं वन्धः - संयमनं रज्जुदामनकादिभिर्हननं वधः ताडनं कसादिभिः छविः - शरीरं तस्य छेदः -पाटनं करपत्रादिभिः भरणं भारः अतीव भरणं अतिभारःप्रभूतस्य पूगफलादेः स्कन्धपृष्ट्यादिष्वारोपणमित्यर्थः, भक्तं - अशनमोदनादि पानं--पेयमुदकादि तस्य च व्यवच्छेदः - निरो धोऽदानमित्यर्थः, एतान् समाचरन्नतिश्चरति प्रथमाणुव्रतं, तदत्रायं तस्य विधिः-
१ शमृणाला उत्पलपद्मोपशोभिता, सा च मकरग्राहैर्दुरवगाहा, न च तान्युत्पलादीनि कोऽप्युषचेतुं समर्थः, यश्च बध्यो राज्ञाऽऽदिश्यते स उच्यते-हृतः पुष्करिणीतः पद्मान्यानयेति, तदा क्षेम उत्थाय नमोऽस्तु अईयो भणित्वा यद्यहं निरपराधस्तदा मह्यं देवता सान्निध्यं ददातु साकारं भक्तं प्रत्याख्यायावगाढः, देवतासान्निध्येन मकरपृष्ठिस्थितो बहून्युत्पलपद्मानि गृहीत्वोत्तीर्णः राज्ञा हृष्टेन क्षामितः उपगूढश्च, प्रतिपक्षनिग्रहं कृत्वा भणितः किं ते वरं ददामि ?, तेन निरुध्यमानेनापि प्रव्रज्या चीर्णा प्रब्रजितः, एते गुणाः प्राणातिपातविरमणे ।
Jain Educational
For Personal & Private Use Only
६ प्रत्याख्या नाध्य० श्रावकत्र
ताधि०
॥ ८१९ ॥
nelibrary.org