________________
प्रशमरति प्रकरणम्
पामे छे तो पछी जेणे पोताना मात्माने शब्दादिक पांचे विषयोमा कशा नियम वगर मोकळो मृक्यो छे तेवा पांचे इंद्रियोने वश वर्तनार पामर जीवनुं तो कहेज शुं ? जे अप्राप्त विषयोनी अभिलाषा राख्या करे छे अने प्राप्त विषयोनो वियोग कोइ रीते न थाय तेवी जंखना कर्या करे छे ते पामर प्राणीओ पोताना दहाडा सदा दुःखमा ज वीताडे छे. ४१-४७
'एवो कोइ पण शब्दादि विषय नथी के जेनुं वारंवार सेवन करतां जीवने सर्वथा संतोष प्राप्त थइ शके-एम | बतावता सता कहे छे.' नहि सोऽस्तीन्द्रियविषयो येनाभ्यस्तेन नित्यतृषितानि । तृप्तिं प्राप्नुयुरक्षाण्यनेकमार्गमलीनानि ॥४८॥ कश्चिच्छुभोऽपि विषयः परिणामवशात्पुनर्भवत्यशुभः। कश्चिदशुभोऽपि भूत्वा कालेन पुनः शुभीभवति ॥ कारणवशेन यद्यत् प्रयोजनं जायते यथा यत्र । तेन तथा तं विषयं शुभमशुभं वा प्रकल्पयति ॥५०॥ अन्येषां यो विषयः स्वाभिप्रायेण भवति तुष्टिकरः। स्वमतिविकल्पाभिरतास्तमेव भूयो द्विषन्त्यन्ये ॥५१ तानेवार्थान्द्विषतस्तानेवार्थान्प्रलीयमानस्य । निश्चयतोऽस्यानिष्टं न विद्यते किंचिदिष्टं वा ॥ ५२ ॥
भावार्थ-एवो कोई इंद्रियनो विषय नथी के जेना चिर परिचयथी नित्य तरशी अने अनेक मार्गे धावती इंद्रियो तृप्तिने पामी शके. कोइ शुभ विषय पण परिणामवशात् पालो अशुभ थाय छे, अने कोइ एक विषय अशुभ छतां पण काळांतरे पाछो शुभ थाय छे. कारणवशे जेम अने ज्यां जे जे प्रयोजन उत्पन्न थाय छे तेवी रीते त्यां ते विषय शुभ अथवा
॥१६॥
Jan Education
For Personal & Private Use Oney
alainelibrary.org
