________________
| | षष्ठः
श्री
समुच्चयः॥
मत
134 ॥४॥ नित्येतरदतो न्यायात्तत्तथाभावतो हि तत् । प्रतीतिसचिवात्सम्यक् परिणामेन गम्यते ॥३७॥४५०॥ अन्ते क्षयेक्षणं चाद्यक्षणक्षयप्रसाधनम् । तस्यैव तत्स्वभावत्वायुज्यते न कदाचन ॥३८॥
स्तबकः॥ वाता| आदौ क्षयस्वभावे च तत्रान्ते दर्शनं कथम् । तुल्यापरापरोत्पत्तिविप्रलम्भाद्यथोदितम् ॥३९॥
बौद्धविशेषअन्ते क्षयेक्षणादादौ क्षयोऽदृष्टोऽनुमीयते । सदृशेनावरुद्धत्वात्तद्ग्रहाद्धि तदग्रहः ॥६९॥
| एतदप्यसदेवेति सदृशो भिन्न एव यत् । भेदाग्रहे कथं तस्य तत्स्वभावत्वतो ग्रहः ॥४१॥ | तदर्थनियतोऽसौ यद्भेदमन्याग्रहाद्धि तत् । न गृह्णातीति चेत्तुल्यः सोऽपरेण कुतो गतिः॥ ४२ ॥ | | तथागतेरभावे च वचस्तुच्छमिदं ननु। सदृशेनावरुद्धत्वात्तद्ग्रहाद्धि तदग्रहः ॥४३ ॥
भावे चास्या बलादेकमनेकग्रहणात्मकम् । अन्वयि ज्ञानमेष्टव्यं सर्व तत्क्षणिकं कुतः ॥४४ ॥ | | ज्ञानेन गृह्यते चार्थो न चापि परदर्शने । तदभावेनु (तु) तद्भावात्कदाचिदपि तत्त्वतः ॥४५॥ | ग्रहणेऽपि यदा ज्ञानमुदे(पै)त्युत्पत्त्यनन्तरम् । तदा तत्तस्य जानाति क्षणिकत्वं कथं ननु॥ ४६ ॥ तस्यैव तत्स्वभावत्वात् स्वात्मनैव तदुद्भवात्। यथा नीलादिताद्रूप्यान्नैतन्मिथ्यात्वसंशयात्।४७।४६०||॥ ६९॥
SASK***
****
Jain Education
For Persons & Private Use Only
w w.jainelibrary.org
