________________
पाइअविम्नाणकहाए
लच्छीसरस्सईदेवीणं कहा-१०८
॥१७४॥
तं घेत्तूणं अब्भंगणपुव्वं सिणाणं कारवेहि, गेहोवरि गंतूणं वुइढाए समुइयवत्थाई निक्कासिउं हं गच्छामि । तइया सेट्रिणीए वहुए य तेल्लभंगपुव्वं सिणाणं कारियं, सरीरं च भव्वसुकोमलवत्थेण लुछियं । सेठिणा वि भव्ववत्थेहिं वुड्ढा परिधाविया । पुणो सुहासणंमि संठाविया । तया वुड्ढाए वुत्तं-'तुव गिहंगणंमि मह्या सर्वेण को बवेइ ? । सेट्ठिणा वुत्तं-'मायरे ! को वि वइदेसिओ माहणो समागओ अत्थि, सो तारसरेण अणेगाइं सोहणाइं कव्वाइं पढेइ, अणेगे भब्वजीवा ताई सुणेइरे' । वुड्ढाए वुत्तं-'एवं, अहो ! मम कम्माणं दोसो । धण्णा एए सवणरसिगा जणा, जे सहरिसं सोच्चा पसन्नत्तणं पावंति । मम उ कण्णं मि तत्त-तउ-खेवणसरिसं लागइ । तया सेटिणा वुत्तं-'मायरे ! एयं निवारेमि' । वुड्ढाए वुत्तं-'किं अंतराओ कीरइ ? । सेट्टिणा वुत्त-'तव दुक्खकारणनिवारणमि न अम्हाणं दोसो अत्थि, अओ एयं एयाओ ठाणाओ उत्थावेमि, एसो माहणो उ अन्नहिं गंतूणं धम्मसवणं कराविस्सइ । किं इह अस्स लग्गइ ?' । एवं वोत्तूण धावंतो सेट्री तहिं गंतूणं सरोसं साहेइ-भो भट्टा ! तुम्हे एयाओ पएसाओ उठेह, निकारणं इहं कोलाहलो किं मंडिओ ? । तया तत्थ थिएहिं धम्मरसिगेहिं वुत्तं हे सेट्टि ! अयं माहणवरो कि तुम्हाणं गिण्हेइ ?, तुम्हाणं पासंमि किं मग्गेइ ? एसो उ तुम्हाणं पुण्णुदएणं सक्खं को वि एसो बम्हणो रूवंतरेण माहणो आगओ अस्थि । अओ तुम्हे विउसप्पिया सत्थवियाणगा होऊणं एवं हीणजणुइयं किं बवेह ?' । तइया सेद्विणा वुत्तं- 'अहं वियाणेमि तुम्हाणं वयणचाउरियं' । एरिसी चउरिमा कास वि पुरओ कायव्वा, न मम अग्गओ। जइ तुम्हे सवणरसिगा तइया एयं आविऊणं सघरंमि ठवित्ता किं न सुणेह ? । अम्हाणं गिहंगणंमि का वियंडा मंडिया ?। अओ उत्विज्जउ, अण्णह उ सेवगेहिं गलहत्थे दाविऊणं निक्कासिस्सामि । 'अओ इहयं नो ठायव्वं, गच्छेह सिग्धं इच्चेवं अणायरवयणाई सोच्चा
॥१७४॥
Jain Education
national
For Personal Private Use Only
W
ww.jalneibrary.org
