________________
पाइअविन्नाणकहाए
लच्छीसरस्सईदेवीणं कहा-१०८
॥१७॥
गिण्हेइ तं तं सव्वं मए तस्स च्चिय अणुण्णायं, सुहेणेव गिहिज्जउ, न अम्हेहिंतो भयं गणणीयं । तेण सब्वे वि तस्स गेहं लुटिङ लग्गा । बहुयरं लुटियं पि अज वि बहुयरं धणं अत्थि । किं तुम्हे वि न गच्छेह ?, सिग्धं तहिं गच्छेह, गंतूणं जहिच्छाए गिण्हिज्जउ, को वि तत्थ अंतरायविहायगो नत्थि । (एरिसो अवसरो पुणो कत्थ मिलिस्सइ ! , किमेत्थ धम्मसवणं करंताणं करंमि आगच्छिस्सइ । एवं तेहिं ऊसाहिया जे लुद्धा ते सव्वे वि धावता तत्थ गया । पंडिया सेट्ठिणो वावारिणो य तहिं थिआ सुणेइरे । पुणो एयंमि अवसरे अन्ने तन्नयरवासिणो बंभणा वत्थ-भोयणहत्था धावमाणा तत्थ आगया । तइया पंडिएहिं माहणेहिं च पुटुं-'भो ! इमं कस्स गेहाओ लद्धं ? ' तेहिं बुत्तं-'रण्णो मंतिणो पुत्तो नीरोगो मरणकट्ठाओ उग्गरिओ । अओ तस्स पिया पडिमाहणं पंच पंच वत्थाई भव्वं भोयणं दीणारं एगं च देइ, अओ किं एत्थ तुम्हे ठिआ ?, कहं तहिं न गच्छेह ? गम्मउ तहिं, तुम्हे पंडिया, अओ तुम्हाणं तु बहुयरं दाही । एवं सोच्चा पंडिया साहारणमाहणा य तं पड़ धाविया । केयण महेभा साहुगारा तत्थत्थिआ सुणेइरे, एयंमि अवसरे दलाल-सन्नगा वावारिणो तहिं आगया संता महिब्भाणं पुरओ कहिउं लागा-'सेट्रिणो ! अज्ज अमुगवइदेसिओ सत्थवाहो बहुयराई दिणाई इहं ठाऊणं गंतुकामो अत्थि, सो अणेगाई वत्थाणि, विविहाई कयाणगाई विविहरयणाई च मग्गियमुल्लेण गिण्हेइ, नियाई च देइ । अणेगे वावरिणो तहिं गया संति । ते इच्छियं लाहं घेत्तूण आगच्छेइरे । तुम्हे किं न गच्छेह !, विक्कयं च किं न विहेह !,) एरिसो अवसरो पुणो कत्थ मिलिस्सइ ? ति सोच्चा ते महेभा वि अब्भुत्थिया । अह य जे निद्धणा साहुगारा साहारणा परिमिया ते थिआ सुणंति । एत्थंतरंमि गिहसामिणा वुड्ढं पइ वुत्तं-'मायरे ! गिम्हकालो अस्थि, सीयलजलेण सिणाणं कुणेउ' । तीए वुत्तं-'एवं भवेउ' । तइया गिहवइणा नियपत्ति पइ वुत्तं-'पिए ! मंजुसाए भव्वं सुगंधितेल्लं व इ,
॥१७॥
0
Iain Education International
For Personal Private Use Only
anww.jainelibrary.org
