________________
पाइअविनाणकहाण
खुड्गमुणिणो कहा-१०१
॥१३२॥
मलामावण पयणुकसायत्तणेण य सो चुन्नपुरे वेसमणसेट्रिणो वसुभदाए भज्जाए उयरंमि पुत्तभावेण उप्पन्नों 'गुणागरो' त्ति तस्स नाम कयं, कमेण सो देहेण बुद्धिवित्थरेण य वढिउं आढत्तो ।
अह अन्नया कयाई तत्थ तित्थयरो समोसरिओ, तस्स वंदणवडियाए नयरजणो सो गुणायरो य तहिं तुरियं समागआ जयनाहं वंदित्ता धरणीपिठेमि उवविद्रो । पहुणा संसयसहस्समहणी सिवसुहजणणी कुदिद्वितमहरणी कल्लाणरयणधरणा देसणा पारद्धा । पउरजणो पडिबुद्धो, केण वि विरइधम्मो, केणवि मिच्छत्तं उज्झिऊणं सम्मत्तं गहियं । सो पुण गुणायरा समयं उवलब्भ हरिसभरपुलइअसरीरो जगगुरुं पणमित्ता वयासी-'भयवं! साहेसु पुव्वजम्मंमि किं अहं होता ! त्ति महतं एत्थ मज्झ कोऊहलं ।
अह जगगुरुणा तस्स उवयारं अवलोइऊणं रुद्दखुल्लगभवं पारब्भ नीसेसो पुब्बभवसब्बवुत्ततो परिकाहओ। सा तं सोचा भयविहुरमाणसो जायगाढपरितावो वएइ 'नाह ! इमस्स पावस्स किं पायच्छित्तं होज्जा' ? । जगगुरुणा भणियं'भदय ! साहुविसयबहुमाणवेयावच्चपमुहसुहकिच्चं मोत्तण न अन्नेणं इह सुद्धी' । तओ घोरसंसारभीएणं तेण 'पइदिण मए पंचसाहुसयविसयवंदणपभिइकिच्चं कायव्वं' ति अभिग्गहो गहिओ। सो तं अभिग्गहं सम्मं परिपालेइ, जत्थ य दिवसे पंचसया साहवो पडिपुन्ना न होंति, तत्थ दिणे सो भोयणं न कुणेइ । एवं छम्मासं जाव अभिग्गहं पालिऊणं तयणु संलिहियदेहो मरिऊणं बंभलोए देवत्तणेण समुप्पन्नो । तहिं ओहिबलेणं पुब्वभववुत्ततं मुणिऊणं सविसेसजगगुरुसाहूणं बंदणाइंमि वस॒तो कमेण देवभवाओ चवित्ता चपाए पुरीए चंदरायनरवइणो पुत्तभावेण उप्पन्नो। पुव्वभवसाहूसुं दढपक्खवायभावेण तत्थ वि सो धीमंतो मुणिणो दट्टणं जाइं सरेइ तोसं च उव्वहेइ । तत्तो मायपियरेहिं 'पियसाहु' त्ति जत्थ
॥१३२॥
Jain Education
00 the bal
For Personal Private Use Only
Mw.jaine brary.org