________________
पाइअवि
नाणकहाण
सणं तकुमारचक्किणो कहा-९७
॥१२॥
दाणं दरिदस्स पहुस्स खती, इच्छानिरोहो य मुहोइयस्स ।
तारुण्णए इंदियनिग्गहो य, चत्तारि एयाइं सुदुक्कराई ॥२॥ इअ वियारतेणं वेग्गपरायणेण रण्णा रज्जसिरिं चइत्ता संजमसिरी गहिया । भुजंगमो कंचुयं पिव पच्छा अणुसाराण नियरिद्धि न विलोएइ, सुणंदाईणं इत्थीणं विलावे सुणतो वि मणयं न चलित्था । छम्मासिं जाव निहिणो रयणाई सेवगा य पिटुंमि लग्गा, किंतु तेण पच्छावि न विलोइयं । छद्रभत्तस्स अंते स एव पारणं विहेइ । पारणए वि सव्वं विगई चऊणं रोगक्कंतदेहो निम्ममो मायारहिओ अपडिबंधो भूमीए विहरित्था । एयंमि समये पुणरवि सोहार्मदेण वुत्त अहा ! धण्णो एसो सणंतकुमारो मुणी, महया रोगेण दूमिज्जमाणो वि देहचिहच्छंन कुणेइ, 'धण्णो इमो' त्ति इंदवयणं सुणिअ असदहंता ते चेव दुवे देवा वेज्जरूवं विहेऊणं तहिं आगया। सर्णतकमारमुणिणो समीवं गंतूर्ण बयासी-भो ! मुणे ! तुव सरीर रोगजज्जरं अईव पीलिज्जमाणं दीसइ, अम्हे वेज्जा, जह तुव आणा सिया तया रोगपडीगारं कुणेमो । मुणिणा वुत्त-'आणच्चस्स देहस्स को पडिगारो ?, भवंताणं देहरोगावणयणे सत्ती न उ कम्मरोगहरणे, तारिसी हि सत्ती मज्झ वि अत्थि' इअ वोत्तणं अंगुलिया थुक्कएणं दंसिया सा सुवण्णमइया जाया । एयारिसी सत्ती ममावि वइ, परन्तु एयाए का सिद्धी ?, जाव कम्मरोगक्खओ न जाओ ताव देहरोगक्खएण किं ? अओ मम रोगपडीगारेण किंपि पयोयणं नत्थि । एव सुणिऊणं ते सुरा पत्तविम्हया मुणिं वंदिऊणं नियसरूवं निवेडऊणं सग्गं गया । सणंतकुमारो वि महरिसी वारसाणं सत्तसई जाव सत्त महारोगे अणुभविऊणं समभावेण वरिसाणं एग लक्ख जाव निरइयारं चारित्तं पालिऊर्ण सम
१. पश्चादपि ।
॥१२॥
Jain Education international
For Personal & Private Use Only
www.jainibrary.org