________________
श्रीउत्तरा० चूर्णां १३ चित्र
संभूतीयं
॥२१५॥
मतगंगा-देहाभूमीए गंगा, अण्णमण्णेहिं मग्गेहि जेण पुव्वं चोदूणं पच्छा ण वहति सा मतगंगा भण्णति, तस्यास्तीरं मवगंगातीरं तरंति तेणेति तीरं 'सोवागा कासिभूमिए' श्वयति स्वसिति वाचा पुनः पचतीति श्वपाकाः, काशीजनपदभवंति, 'देवा य देवलोगंमि० ॥४१२-३८४॥ सिलोगो कण्ठ्यः, ततः अहमसौ त्वया विना राजकुले जातः, राज्यं प्राप्य जातिमनुस्मृत्या चिति-यन्मया तावद पूर्व - 'सच्च सोअप्पगडा० ॥४१४-३८५।। सिलोगो, सद्भघो हितं सत्यं, शुद्धयतेऽनेनेति सोयं, अथवा अमायमासोऽयं शुद्धो वा व्रताभ्युपगमः, अथवा सत्यमिति संयमः, शौचमिति तपः, कम्मा पगडा ते इति पूर्वोक्ता मासोपवासादयः तेषां फलं देवलोकेअनुभूय इहापि ते अद्यापि मुंजामि, 'किं नु चित्तेवि से तहा' किमिति परिप्रश्ने, तु वितर्के, किं नु चित्रस्यापि एवंविधा ऋद्धियथा । स मुनिराह ननु राजा 'सव्वं सुचिण्णं सफलं नराणं० ॥४१५-३८५॥ वृत्तं, संसर्त्ति धावति वा सर्व, शोभनं चीर्ण सुचीर्ण, सह फलेन सफलं, 'कडाण कम्माण' बद्धपुन्वा णिधत्तणिकाइयाणं ण मोक्खो अत्थि, यतः -'अत्थेहि कामेहि अ उत्तमेहिं' उत्तमाःसर्वप्रधानाः, 'आया ममं पुण्णफलोववेओ । जाणाहि संभूय० ॥ ॥४१६-३८५।। वृत्तं यथा त्वमात्मानं एवं मन्ये हे सम्भूत ! 'महिढियं पुण्णफलोववेयं चित्तंपि जाणाहि तहेव राय ! तावदयं पुरा भ्राता आसीत्, तत्कथं आत्मोपमया देव ! न जानीये 'हड्डी जत्ती तस्सवि अप्पभुआ' स्याद् बुद्धिः कथमहं श्रेष्ठिश्रियं विहाय प्रब्रजितः १, उच्यते-पुरिमतालसमोसरिताणं थेराणं 'महत्थरूवा वयणं० ॥ ४१७ ३८५ ॥ वृत्तं, महंत्यर्थपदरूपाणि महत्थरूवा, उक्तिर्वचनं, प्रभूतग्रहणं विकल्पशः एकैकमर्थ कथयन्ति, स्याद्वादो न दृश्यते तेन रूपग्रहणं न कर्त्तव्यं, तत उच्यते-ते हि भगवन्तः पूर्वापरदोषविशुद्धाणि रूपाणि (निरूपणानि ) वचनानि दर्शयन्ति, उक्तं हि "नानामार्गप्रग०" महन्ती रूपाण्यङ्गानि गच्छन् शक्तन्तु, गाथा तत्र गुणति वा व्यावृतः खेदं
पूर्वभवाः चित्रोपदेशः
॥२१५॥
