________________
जी
सप्सम उद्यासः।
वर्षमान
देशना।
RAIL मानो, एसो भवानो तरणे उवाओ ॥ २२ ॥ धम्मोवएसस्स जियोऽवसाणे, साहेइ तं मंखलिपुत्तमत्तं । सद्दालपुत्ताय ! गए
दिम्मि, पञ्चक्खु जाभो तुह कोवि देवो ॥ २३ ॥ पसाहिभं तेण पुरो तुहेवं, पए महामाहणु सव्वदंसी। जियोरहा सम्वविऊ समेही, सुरासुरस्सेणिनमंसणिजो ॥ २४ ॥ वंदिज तं हन्न निमंतइजा, संथारसिजासणमाइएहिं । गमो सुपथ्यो || गयशंगणम्मि, तडि व्व एवं कहिऊण तस्स (तुज्झ) ।। २५॥ पच्छा तए चिंतिममेवमेव, गोसालमो धम्मगुरू ममेही । परं न सो सम्वविऊ हविज्जा, तनक्खणालक्खणो इहेव ॥२६॥ सोऊण सद्दालसुचो मणम्मि, चिंतेह एसु चित्र वद्धमायो। हवेइ णं सव्वविऊऽरिहंतो, जिणो महामाहणु देववुत्तो ।। २७॥ दीसंति सब्वेवि गुणा इहेब, तो निमंतेमि जिणिंदमेणं । संथारसिञ्जासणपायपीढ-पाणासणाईहि सपुण्णहेउं ॥ २८॥ विमंसिऊणं इन सो कुलालो, वीरं पसाहेइ पणामपुन्छ । जि
॥११॥
एष भवात्तरण उपायः ॥ २२ ॥ धर्मोपदेशस्य जिनोऽवसाने कथयति तं मखलिपुत्रभक्तम् । सदालपुत्र ! गते दिने प्रत्यक्षो जातस्तव कोऽपि देवः ॥ २३ ॥ कथितं तेन पुरस्तवैवं प्रगे महामाहनः सर्वदर्शी। जिनोऽईन् सर्ववित्समध्यति सुरासुरश्रेणिनमस्यः (स्यनीयः) ॥ २४ ॥ वन्देथाः तं शीघ्रं निमन्त्रय: संस्तारशय्यासनादिभिः । गतः सुपर्वा गगनाङ्गणे तडिदिवैवं कथयित्वा तस्य ( तव) ॥२५॥ पश्चात्त्वया चिन्तितमेवमेव गोशालको धर्मगुरुममैष्यति । परं न स सर्वविद्भवेत् तल्लक्षणालक्षणत इहैव ॥ २६ ॥ श्रुत्वा सहालसुतो मनसि चिन्तयत्येष एव वर्धमानः । भवति णं सर्वविदहन जिनो महामाहनो देवोक्तः ॥२७॥ दृश्यन्ते सर्वेऽपि गुणा इहैव ततो निमन्त्रयामि जिनेन्द्रमेनम् । संस्तारशय्यासनपादपीठपानाशनादिभिः स्वपुण्यहेतोः॥ २८ ॥ विमृश्येति स कुलालो वीरं प्रकथयति
॥४१॥
Jain Education in
For Private Personal Use Only
Panaw.jainelibrary.org
