________________
इम ते ॥ १५७ ॥ ते आणिऊण सगिहे, नयडीए साहिभाइकोवेणं । म मुत्तथं पावा !, वयह कहिं वीससिभवहगा!? ।। १५८ ॥ जमजीह व करालं, काऊणं कत्तिअं करे निभए । घिट्ट कएहि दुहा, धरिउं पाडेइ भूमीए ॥ १५६ ॥ हिमए ठवित्तु पाए, परुसक्खरमेव साहए एसा | मारुहिआसं चलिमो, दाणिमभो त हणिस्सामि ।। १६० ॥ इ8 सरेसु देवं, तुम न मुंचेमि रे ! बलेणं पि । इन तीए मणिभो सो, निन्मीमो साहसी भणइ ॥ १६१॥ निण्णासे! तुह एगं, पुच्छोमि कुऊहलं मम हिअम्मि । को वीरवरो धीरो, जेण तुहं नासिगा छिण्णा ।। १६२ ॥ अह सा पसंतकोवा, निण्णासा पहरिसं सुमयणयणा । घि8 मुत्तूणं सा, साहइ तं वच्छ ! निसुणेसु ॥ १६३ ।। पुरुहूअपुरसमाणं, यामेण मणोरमं पुरं अस्थि । राया मणिरहणामा, मणिमाला वल्लहा होई ॥ १६४॥ सोअरिभधीरित्रगुण-भिएसु सत्सु सुरसु जाएसु । दुबहमट्ठमगन्म, | | १५७ ॥ त बानीय स्वगृहे नकट्या काथता अतिकोपेन । मां मुक्त्वा पापा:! ब्रजथ क्व विश्वस्तवधकाः ॥१५॥ यमजिह्वामिव कराला कृत्वा कर्चिको करे निजे । घृष्ट कचैर्दुष्टा धृत्वा पातयति भूम्याम् ॥ ११९ ॥ हृदये स्थापयित्वा पादौ परुषाक्षरमेवं कथयत्येषा । पारुह्याश्वं चलित इदानीमतस्त्वां हनिष्यामि ॥ १६॥ इष्टं स्मर देवं त्वां न मुञ्चामि रे ! बलेनापि । इति तया भणितः स निर्भीकः साहसी भणति ॥ १६१ ॥ निर्नासे ! त्वामेकं पृच्छामि कुतूहलं मम हृदये । को वीरवरो धीरो! येन तव नासिका बिना ॥ १६२ ॥ अथ सा प्रशान्तकोपा निर्नासा प्रहः सुभगनयना । घृष्टं मुक्त्वा सा कथयति त्वं वत्स ! निशृणु ॥ १६३ ॥ पुरुहूतपुरसमानं नाम्ना मनोरम पुरमस्ति । राजा मणिरथनामा मणिमाला वल्लभाऽभवत् ॥ १६४ ॥
१ निर्नासिश्या.
Jain Education International
For Privat p
anuse only
www.jainelibrary.org