________________
वैराग्य- ते धन्ना ते साहू, तेसिं च नमो अकजपडिविरया । धीरा वयमसिहारं, चरंति जह थूलभद्दमुणी ॥ १०५॥ 12 गुणविनशतकम्। ( ते धन्यास्ते साधवः, तेषां च नमः (ये) अकार्यप्रतिविरताः। धीरा व्रतमसिधार, चरन्ति यथा स्थूलभद्रमुनिः)
यीया
व्याख्या। इति श्रीवैराग्यशतकं सटीकम् ॥
ग्रन्थकृत्प्रशस्तिःश्रीगुरुखरतरगच्छे, श्रीमजिनचन्द्रसूरिराजानां । राज्ये विराजमाने, मुनिवाधिरसेन्दुमितवर्षे (१६४७)॥१॥ श्रीक्षेमदाराजाभिधपाठकानां, शिष्या विशिष्य क्षमया क्षमाभाः। क्षमाधराक्षोभ्यविनेयवृन्दाः, श्रीवाचकाः कीर्तिमहीजकन्दाः ॥२॥
प्रमोदमाणिक्यसुनामधेया-स्तेषां च सन्त्यद्भुतभागधेयाः । शास्त्रार्थसर्वस्वकलापविज्ञा, जयन्ति सुज्ञा जयसोमसंज्ञाः ४॥३॥ तेषां शिष्येणेयं, गुणविनयाख्येन निर्ममे व्याख्या । काऽपि यथादर्शमणु-स्त्वरितं वैराग्यशतकस्य ॥४॥ यद्यत्प्रा|कृतसूत्र-न मिलति तत्रापि पूर्वसूरिगिरां । प्रामाण्यादिति विबुधैः, सर्व सत्यं समाधेयम् ॥५॥
इति श्रीभववैराग्यशतकं सम्पूर्णम् ।
ग्रन्थानं ९९५ । यथाप्रति संवत् १६६३ वर्षे कार्तिकवदिषष्ठी भृगुलिखितं । सर्वत्र यो मोहनलालजीति, प्राप्तः प्रसिद्धिं परमां महात्मा। स्वर्ग गतं सच्चरितं पवित्रं, नमामि नित्यं मुनिमोहनं तम् ॥१॥
SURESUGUSMRSACSMSS
Jan Education International
For Private &Personal use Only
www.jainelibrary.org
