________________
उद्धरिअं मज्झ कुलं, उद्धरिया जी निययजणणीवि। उद्धरिओ जिणधम्मो, सा धन्ना तसि परमिका ।। अन्नाणतमंधेणं, दुद्धरऽहंकारगयविवेगेणं । जो अवराहो तआ, कओ मए तं खमसु वच्छे! ॥३२६॥ विणओणया य मयणा, भणेश मा ताय! कुणसु मणखेयं । एयं मह कम्मवसेण चेव सव्वपि संजाय॥ नो देश कोइ कस्सवि, सुक्खं दुक्खं च निच्छओ एसो। निअयं चेव समजिअमुवभुञ्ज जंतुणा कम्मं ॥ मा वहउ कोइ गव्वं, जं किर कजं मए कयं होइ । सुरवरकयंपि कजं, कम्मवसा होइ विवरीअं॥३२९॥
हे पुत्रि ! यया मम कुलं उद्धृतं, पुनः यया निजका स्वकीया जननी-माताऽप्युद्धता, तथा जिनधर्म उद्धनः-शोभा । प्रापितः, सा त्वमेका परं-केवलं धन्याऽसि ॥३२॥ हे वत्से ! अज्ञानमेव तमः-अन्धकारं तेन योऽध(अज्ञानतमोऽन्धः)ऽस्तेन, | पुनः दुर्द्धरो योऽहङ्कारस्तेन गतो विवेको यस्य स तेन एवंविधेन मया तदा यः अपराधः कृतस्तं क्षमस्व त्वम् ॥ ३२६ ।। एवं राज्ञा उक्ने सति विनयेन अवनता-नम्रा मदनसुन्दरी भणति-हे तात ! मनसि खेदं मा कुरु, एतत्सर्वमपि मम कर्मवशेनैव सञ्जातं, अत्र मनागपि भवद्दोषो नास्तीत्यर्थः ॥ ३२७ ॥ हे तात ! एष निश्चयोऽस्ति, कोऽपि कस्यापि सुखं दुःखं वा न ददाति, किन्तु जन्तुना-जीवेन निजक-स्वकीयं एव समर्जित-उपार्जितं कर्म उपभुज्यते ॥ ३२८ ॥ किलेतिनिश्चितं मया कृतं कार्य भवति इति कोऽपि गर्च मा वहतु-मा दधातु, यद्-यस्मात्कारणात सुरवरैः-इन्द्रादिभिः कृतमपि कार्य | कर्मवशाद्विपरीतं भवति ॥३२६ ।।
JainEducation inclinal
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
