________________
Ma तं सोऊणं सो अजिअसेणरायावि एरिसं भणइ । दओ अ दिओ अ तुम नजसि एएण वयणेणं ॥1
पढम महुरं ममंमि अंबिलं कडुअतित्तयं अंते। वुत्तं भुत्तं व तुमं जाणंतो होसि चउरमुहो॥१०१३॥ निअया न केऽवि अम्हे तस्स न सोकोऽवि अम्ह निअओत्ति।सो अम्हाणं सत्तु अम्हवि अ सत्तुणो तस्सा
जं जीवंतो मुक्को सो तइआ बालओत्ति करुणाए । तेणऽम्हे हीणबला सो बलिओ वन्निओ तुमए॥ a तद्दतवचनं श्रुत्वा सोऽजितसेनो राजापि ईदृशं वचनं भणति, कीदृशं भणतीत्याह-अरे त्वं एतेन वचनेन ।
दतश्च(द्विजो)-ब्राह्मणो ज्ञायते ॥ १०१२ ॥ प्रथमं मधुरं, मध्ये आम्लं, अन्ते कटुकं तिक्तं च-तीक्ष्णं ईदशं वचनं | वक्तुम्-कथयितुं ईदृशं भोजनं भोक्तुं जानन् त्वं चतुर्मुखो भवसि, चत्वारि मुखानि यस्य स तथा ॥ १०१३ ।। वयं केऽपि तस्य-तव स्वामिनो निजकाः-स्वकीया न स्मः, स-तव स्वामी अस्माकं कोऽपि निजको नास्तीति, किन्तु स त्वत्स्वामी अस्माकं शत्रुरस्ति, वयमपि च तस्य शत्रवः स्मः ॥१०१४ ॥ स-तव स्वामी तदा-तस्मिन्नवसरे बालकोऽस्तीति ज्ञात्वाऽस्माभिः करुणया-अनुकम्पया यजीवन्मुक्तस्तेन कारणेन त्वया वयं हीनबला वर्णिताः, स निजस्वामी बलिको-बलवान् वर्णितः॥ १.१५॥
Jain Education
anal
For Private Personal Use Only
www.jainelibrary.org
