________________
# नायं च नरवरेणं नूणं सा आणिया मसाणंमि । सहवि हुपिच्छामि तयं मा हु जियंती कहवि हुजा | एवं च चिंतयंतो पत्तो सहसत्ति तत्थ नरनाहो । पभणेइ इकवारं मह दंसह झत्ति तं दटुं ॥९११॥ । भणियं च तेहिं नरवर ! किं दंसिजश्मयाइ बालाए?। अम्हाणं सव्वस्सं अवहरियं अज्ज हय विहिणा। E राया भणेइ भो! भो!अहिदट्ठा मुच्छिया मयसरिच्छा। दीसंति तहवि तेसिं जहा तहादिज्जइ न दाहो॥ B तो तेहि दसिया सा चियासमीमि महियले मुक्का । कंठटिअहारेणं रन्ना करवारिणा सित्ता॥९१४॥
च पुनः नरवरेण-राज्ञा ज्ञातं नूनं-निश्चयेन सा कन्या स्मशाने आनीता दृश्यते इति शेषः, तथापि तां प्रेक्षे-पश्यामि मा(सा)कथमपि जीवन्ती भवेत, द्वौ हुशब्दौ वाक्यालङ्कारे पादपूरणे वा ॥ १०॥ एवं च चिन्तयन् नरनाथो-राजा सहसेति-सद्यस्तत्र प्राप्तः सन् प्रभणति-प्रकर्षेण कथयति, भो लोकाः ! तां सर्पदष्टां कन्यां एकवारं झटिति-शीघ्रं मह्यं दर्शयत ।। ६११ ॥ तैश्च भणितं-कथितं हे नरवर! मृतायाः बालायाः किं दर्श्यते ? हतेति खेदे अद्य विधिना-देवेन अस्माकं सर्वस्वं अपहृतम् ।। ६१२ ॥ राजा भणति, भो भो लोका! अहिना-सर्पण दष्टाः पुरुषाः मूछिताः सन्तो मृतसदृक्षा-मृत. सदृशा दृश्यन्ते, तथापि तेषां-सर्पदष्टानां यथा तथा-येन तेन प्रकारेण दाहो न दीयते ॥ १३ ॥ ततस्तैः पुरुषैः सा कन्या दर्शिता, कीदृशी सा-चितायाः समीपे महीतले-पृथ्वीतले मुक्ता तदा कण्ठे स्थितो हारो यस्य स तेन राज्ञा करवारिणास्वहस्तजलेन सिक्ता ।। ९१४ ॥
For Private Personal Use Only
www.jainelibrary.org
JainEducation
