________________
वालकहा।
भिरिसिरि. | मंतेण तेण तुट्रो धवलो अप्पेइ कोडिमुलंपि । नियकरमुद्दारयणं वेगेणं तस्स पाणस्स ॥ ७०७ ॥
तुट्ठो सोवि हु डुबो सकुडुबो जाइ निरगवक्खस्स। हिटिममहीइ चिट्टइ गायंतो गीयमइमहुरं।।७०८॥ ॥८ ॥ ताणं कोमलकंठुब्भवेण गीएण हरियमणकरणो। राया भणेश्भो भो ! जं मग्गह देमि तं तुब्भं ॥
पाणो भणेइ सामिप्र!सव्वत्थाहं लहेमि बहुदाणं । किं तु न लहेमि माणं तातं मह देसु जइ तुहो। राया भणेश माणं जस्साहं देमि तस्स तंबोलं । दावेभिमिणा जामाउएण पाणप्पिएणावि ॥७११॥
तेन मन्त्रेण-आलोचेन तुष्टः सन् धवलः कोटिमूल्यमपि निजकरस्य-स्वहस्तस्य मुद्रारत्नं वेगेन तस्मै 'पाणस्स' | त्ति-डुम्बाय अर्पयति-ददाति ॥ ७०७ ॥ स डुम्बोऽपि तुष्टः सन् सकुटुम्बः--कुटुम्बसहितो याति--राजद्वारं गच्छति अति| मधुरं गीतं गायन् नृपगवाक्षस्य अधस्तनपृथिव्यां तिष्ठति ||७०८|| तेषां-डुम्बानां कोमलकण्ठोद्भवेन-कोमलकएठादुत्पन्नेन गीतेन हृते मनःकरणे--चित्तश्रोत्रेन्द्रिये यस्य स एवंविधः सन् राजा वसुपालो भणति, भो भोगायना! यत् यूयं माग्गेयध्वंयाचध्वं तत् युष्मभ्यं ददामि ।। ७०६ ॥ तदा डुम्बो भणति, हे स्वामिन् ! अहं सर्वत्र बहुदानं लभे-पामोमि किंतु मान-- सत्कारं कापि न लभे-न प्रामोमि तत्-तस्मात्कारणात् हे महाराज ! यदि त्वं तुष्टोऽसि तर्हि मह्यं तं मानं दत्स्व-देहीत्यर्थः ॥ ७१० ॥ राजा भणति, यस्मै अहं मानं ददामि तस्मै प्राणेभ्यः प्रियः प्राणप्रियस्तेन प्राणप्रियेणापि अनेन जामात्रा ताम्बूलं दापयामि ॥ ७११ ॥
||८१॥
Jain Education Inter
For Private Personal Use Only
ww.jainelibrary.org
