________________
वालकह।
सिरिसिरि. विरसं भसंति सविसं डसंति जे छन्नर्मिति सुंघता। ते कस्स लद्धछिद्दा दुजणभसणा सुहं दिति ? ॥
Bतात न होसि धक्लो कालोऽसि इमाश किएहलेसाए ।ता तुज्झ सणेणवि मालिन्नं होइ अम्हाणं॥
इन भणिअ गया निअर ठाणेसुंजाव तिन्नि वरपुरिसा।तुरिओ कुडिलसहाशे पुणोवितप्पासमाणिो। E सो जंपइ धवलं पइ न कहिज्जइ एसिमेरिसं मंतं । जं एए अरिजूया तुह अहिअं चेव चिंतंति ॥
अथ श्वानोपमया दुर्जनस्वरूपं दर्शयन्नाह-ते दुर्जना:-खला एव भषणा:-श्वाना दुर्जनभषणा लब्धं छिद्र-छलं यैस्ते लब्धच्छिद्राः सन्तः कमै सुखं ददति ?, न कस्मै अपीत्यर्थः, ते के इत्याह-ये विगतो रसो-मधुरात्मको यस्मात्तद्विरसं यथास्यात्तथा भवन्ति-परं भर्त्सयन्ति श्वानपक्षेऽव्यक्तं जल्पन्ति, पुनः सविष-विषसहितं यथा स्यात्तथा दशन्ति, तथा पुनर्ये छन्न-प्रच्छन्नं यथा स्यात्तथा शिचन्तो-जिघ्राणा आयन्ति दुर्जनपक्षे सविषं दशनं परस्य विनाशकृच्छिद्रप्रकाशनं परच्छिद्रविलोकनार्थ प्रच्छन्नागमनं च बोध्यम् ॥ ६२२ ॥ तत्-तस्मात्कारणात् त्वं धवलो न भवसि, किन्तु अनया कृष्णलेश्यया कालोऽसि, तस्मात्तव दर्शनेनापि अस्माकं मालिन्य-मलिनत्वं भवति ॥ ६२३ ॥ इति भणित्वा-उक्त्वा यावत् त्रयो वरपुरुषा:-प्रधानपुरुषाः निजनिजस्थानेषु गताः तावत्कुटिलो-वक्रः स्वभावो यस्य स कुटिलस्वभावस्तुर्यः-चतुर्थः पुरुषः पुनरपि तस्य धवलस्य पार्श्वे आसीन-उपविष्टः ।। ६२४ ॥ स पुमान् धवलं प्रति जल्पति-कथयति, अहो श्रेष्ठिन् ! ईदृशो मन्त्र:आलोचः एभ्यखिभ्यो न कथ्यते, यद्-यस्मात्कारणात एतेरिभूताः-शत्रुतुल्यास्तव-अहितमेव चिन्तयन्ति ।। ६२५ ।।
Jain Education
For Private & Personel Use Only
www.jainelibrary.org
