________________
एयाइं जे केवि नवप्पयाई, आराहयंतिट्टफलप्पयाइं। लहंति ते सुक्खपरंपराणं, सिरिं सिरी
पालनरेसरुव ॥ ५७३ ॥8 राया पुच्छइ भयवं! को सिरिपालुत्ति? तो मुणिंदोवि। करसन्नाए दंसइ एसो तुह पासमासीणो॥ तं नाऊणं राया, सपमाओ विन्नवेइ मुणिरायं । भयवं! करेह पयडं एयस्स सरूवमम्हाणं ॥ ५७५॥ । तत्तो चारणसम्णेण तेण आमलचलमेयस्स । कहियं ताव चरितं जिणभवणुग्घाडणं जाव ॥५७६॥ इत्तावि पर एसो परिणितोऽणेगरायकन्नाओ। पिअरजे उवक्ट्रिो होही रायाहिराओत्ति ॥ ५७७॥
ये केऽपि जीवा एतानि इष्टफलप्रदानि-वाञ्छितफलदायकानि नव पदानि आराधयन्ति ते श्रीपालनरेश्वर इव सुखपरम्पराणां श्रियं-लक्ष्मी लभन्ते-प्राप्नुवन्ति ॥ ५७३ ॥ तदा राजा पृच्छति, हे भगवन् ! कः श्रीपाल इति, ततो मुनीन्द्रोऽपि करस्य-हस्तस्य संज्ञया दर्शयति. एष तव पावं आसीनः त्वत्समीपे उपविष्ट इत्यर्थः ॥ ५७४ ।। राजा तं श्रीपालं ज्ञात्वा सप्रमोदः-सहर्षः सन् मुनिराजं विज्ञपयति, हे भगवन् ! एतस्य-श्रीपालस्य स्वरूपं अस्माकं पुरस्तात् प्रकटं कुरुत ॥ ५७५ ॥ ततस्तेन-चारण श्रमणेन एतस्य-श्रीपालस्य आमूलचूलं तावच्चरित्रं कथितं यावजिनभवनोद्घाटनं कृतमिति शेषः ॥ ५७६ ।। इतः परमपि एष श्रीपालोऽनेकराजकन्याः परिणायन् पितराज्ये उपविष्टः सन् राजाधिराजो भविष्यतीति, राजसु अधिको राजा-राजाधिराजः ।। ५७७ ॥
Jain Education Inter
For Private & Personal Use Only
Alw.jainelibrary.org
