________________
सिरिसिरि । जइ तंपिहुओलग्गं गिण्हसि ता कहसु जीवणं तुज्झाकित्तियमित्तं दिज जेण तुमंगरुयमाहप्पो॥४१६॥ । वामकहा।
हसिऊण भणइ कुमरो जित्तियमित्तं इमेसिं सव्वेसिं । दिन्नं जीवणवित्तं तित्तियमित्तं ममिकस्स ॥४१७॥ ॥४६॥
तो सहसा विम्हियओलिक्खं गणिऊण चिंतए सिट्ठी ।दीणारकोडि एगा सव्वेसिंजीवणं अत्थि॥ एगो मग्गइ कोडिं अहह अजुत्तं विमग्गियं नृणं। एएसिं किं अहियं सिन्झिस्सइ कज्जममुणाऽवि॥ इअ चिंतिऊण धवलेणुत्तं जश् कुमर! दससहस्साई। गिण्हसि ता देमि अहं जं पुण कोडी तयं कूडं ॥
यदि त्वमपि ओलग्गन्ति-अवलगनं-सेवां गृह्णासि-अङ्गीकरोषि तर्हि तव जीवनं कथय--तुभ्यं कियन्मानं जीवनं दीयते ? येन कारणेन त्वं गुरुकं-महत् माहात्म्य-प्रभावो यस्य स ईदृशोऽसि ॥४१६॥ एतद्धवलवचः श्रुत्वा कुमारो हसित्वा भणति, एषां सर्वेषां भटानां यावन्मानं त्वया जीवनवित्तं-जीवनद्रव्यं दत्तं तावन्मानं मह्यं एकस्मै देयम् ॥४१७॥ ततः-तदनन्तरं श्रेष्ठी धवलो विस्मित:-आश्चर्य प्राप्तः सन् सहसा-शीघ्रं लिक्खन्ति-दीनारसङ्ख्यां गणयित्वा चिन्तयति-सर्वेषां भटानां एका दीनारकोटिर्जीवनं अस्ति ।। ४१८॥ अयमेकः कोटिं मार्गयति, अहह इति खेदे नूनं-निश्चितं अयुक्तं विमागितं अमनापि-अनेनापि एतेभ्योऽधिकं किं कार्य सेत्स्यति ? ॥४१६।। इति चिन्तयित्वा-विचार्य धवलेनोक्त-हे कुमार! यदि दशसहस्राणि दीनाराणां गृह्णासि तत्तर्हि अहं ददामि, यत्पुनस्त्वया कोटिौगिता तत् कूटं-मृपावाक्यमित्यर्थः ॥ ४२० ॥ Clu ॥
Jain Education Intel
For Private Personal Use Only
alwww.jainelibrary.org
