________________
लोकप्रकाशे
३२ सर्गे ॥५१९॥
वीरप्रभू
पीडितो भृशमुद्विग्नश्चेतस्येवं व्यचिन्तयत् ॥ २० ॥ मया न शक्यते वोढुं, दुर्वहः संयमो न च । गृहेऽपि | श्रीपार्श्वशक्यते गन्तुं, गर्हितेनावकीर्णिना ॥ २१ ॥ ततस्त्रिदण्डिनामेष, नव्यं वेषमकल्पयत् । विजहारार्हता साई,81 शुद्धं धर्म प्ररूपयन् ॥२२॥ अनेकान् राजपुत्रादीन् , प्रतिवोध्येति शास्त्यसौ । जैनधर्म प्रपद्यध्वं, गत्वा श्रीजिनसन्निधौ ॥ २३॥ कदाचित्समवासार्षीदयोध्यायां जिनेश्वरः। तत्रागतो नमस्यार्थ, पप्रच्छ भरतःप्रभुम् ॥२४॥ एतस्यामवसर्पिण्यामस्मिंश्च भरते प्रभो ! । भविष्यति जिनः कोऽपि, जनोऽस्यां पर्षदि स्थितः ? ॥२५॥ तदोचे | भगवानेष, मरीचिस्तनयस्तव । चतुर्विंशोऽत्र भाव्यहन् , महावीराह्वयो नृप ! ॥२६॥ चक्री च प्रियमित्राख्यो, विदेहेषु भविष्यति । प्रथमो वासुदेवोऽपि, भरतेऽत्रैष एव च ॥ २७ ॥ भरतोऽपि ततो गत्वेत्यूचे नत्वा कृताअलिः। जिनश्चक्री हरिर्भावी, मरीचे ! भाग्यवानसि ॥ २८॥ पारिवाज्यं न ते वन्दे, न च ते चक्रिशार्जिताम् ।। भविष्यसि जिनो हि त्वं, प्रणमामि ततो मुदा ॥२९॥ एवमुक्त्वा विनीतान्तर्विनीते नृपतौ गते । मरीचिर्मा|नसाविष्टाऽमानमानोऽब्रवीदिति ॥३०॥ आद्योऽहं वासुदेवानां, पिता मे चक्रवर्त्तिनाम् । पितामहो जिनेन्द्राणां,18 ममाहो उत्तम कुलम् ॥ ३१ ॥ प्रथमो वासुदेवोऽहं, मूकायां चक्रवर्त्यहम् । चरमस्तीर्थराजोऽहं, पर्याप्तमियतैव मे ॥ ३२ ॥ कुर्वन्नेवमहङ्कारं, नीचे! बबन्ध सः। जातिलाभकुलादीनामहङ्कारो हि पातयेत् ॥ ३३ ॥ कदा-18| २५ चित्कपिलं राजकुमारं प्रत्यबूवुधत् । प्रेरयचापि चारित्रं, ग्रहीतुं साधुसन्निधौ ॥ ३४॥ ततो बहुलकाऽयं, ॥५१९॥ |मरीचिमवदद्विभो ! । किं सर्वथा न धर्मोऽस्ति, भवदीयेऽत्र दर्शने ? ॥ ३५॥ ततो मरीचिरूचे तं, '
२७
Jain EducationO Flonal
ForPrivate sPersonal use Only
nelibrary.org