________________
प्रथमारकवर्णन
लोकप्रकाशे यान्ति, युग्मिनस्त्रिदशालयम् ॥ २१॥ तिर्यक्षु युग्मिनश्च स्युः, संज्ञिपक्षिचतुष्पदाः । तेषामेव ह्यसंख्यायु काललोकेष्टया खर्गतिनिश्चयात् ॥ २२ ॥ तथोक्तं-"नरतिरि असंखजीवी सवे नियमेण जंति देवेसु।" इति, अन्येषां २९ सर्गे तुन युग्मित्वं, नापि वर्गतिनिश्चयः। पूर्वकोटिप्रान्तमायुस्तेषामुत्कर्षतोऽपि यत् ॥ २३ ॥ “गन्भभुअजलयरो
भयगम्भोरग पुवकोडि उक्कोसा ॥ तथा-संमुच्छिपणिदिथलखयरोरगभुअग जिट्टटिइ कमसो । वाससहस्सा ॥४१८॥ घुलसी बिसत्तरि तिपन्न बायाला ॥१॥” इति वचनात्, पूर्वकोट्यायुष्काश्च न युग्मिनः, संख्यातायुष्कत्वा-18
दिति संभावयामः, किंच-संख्येयाय पञ्चेन्द्रियाणां नपुंसकत्वेनैव युगलित्वं दु:श्रद्धानं, नपुंसकत्वमप्येषां दुर्वारं 'गम्भनरतिरिआ संखाउआ तिवेआ' इति वचनात्, कालसप्ततिकायां तु-अवि सवजीवजुअला । निअसमहीणा उ सुरगई तह याथोवकसाया नवरं सवारयथलयराउमिणं ॥१॥ मणुयाउसम गयाई चउरंस हयादजाइ अहंसा। गोमहिसुट्टखराइ पणंस साणाइ दसमंसा ॥२॥ उरभुअग पुवकोडी पलियासंखंस खयर पढमारे।" इत्युक्तं, तदत्र तत्त्वं बहुश्रुतगम्यं । मृतानां नास्ति संस्कारो, युग्मिनामग्न्यभावतः। ततस्तेषां शरीराणि, तदासन्नवनस्थिताः॥२४॥भारण्डाद्याः पक्षिणो द्राग, जगत्वाभाव्यतस्तथा। नीडकाष्ठवदादाय, प्रक्षिपन्त्यर्णवादिषु ॥२५॥ तदुक्तं श्रीहमऋषभचरित्रे-"पुरा हि मृतमिथुनशरीराणि महाखगाः। नीडकाष्ठमिवोत्पाट्य, सद्यश्चिक्षिपुरम्बुधौ ॥ २६ ॥” अनाम्वुधरुपलक्षणत्वाद्यथायोगं गङ्गाप्रभृतिनदीष्वपीति ज्ञेयं ॥ ननूत्कर्षादपि।
१ द्वितीये सर्वयुग्मिजीवा इत्युक्तावपि नात्र उरोभुजगादिग्रहणं, तस्य युग्मित्वाभावात् , तत्कालीनेषु तिर्यक्षु तद्गणनं च नैवास्ति सूत्रे
॥४१८॥ २५
Jan Educat
on
For Private Personal use only
S
ainelibrary.org
