________________
सहस्राः पञ्चपञ्चाशद्योजनानां शतद्वयम् । एकसप्तत्याऽधिकं तद्भवेदेकैकमन्तरम् ॥१॥ आसत्तरास करुष, नीलवद्भिरिसन्निधौ । राजते धातकीवृक्षो, जम्बूवृक्ष इवापरः॥२॥ माने खरूपे वनयोर्विशेषोऽस्ति न कश्चन । किंतु तस्यानातवदस्य देवः सुदर्शनः ॥३॥ उदीचीनासु कुरुषु, पश्चाद्धेऽप्येवमीदृशः । स्यान्महाघातकी वृक्षा, प्रियदर्शनदेवतः॥४॥ उत्तरासां कुरूणां यत्वरूपमिह वर्णितम् । तदेव देवकुरुषु, विज्ञेयमर्द्धयोईयोः । ॥५॥ किंवासु नीलवत्स्थाने, वक्तव्यो निषधाचलः । गिरी चित्र विचित्राख्यौ, वाच्यौ च यमकास्पदे ॥ ६॥ पूर्वापराद्धयोर्देवकरुषु स्तो यथाऽऽस्पदम् । प्राग्वच्छाल्मलिनी वेणुदेवाभिधसुराश्रयौ ॥७॥ तथोक्तं स्थानाद्वितीयस्थानकवृत्तौ-दो देवकुरुमहादुमत्ति द्वौ कूटशाल्मलिवृक्षावित्यर्थः, द्वौ तद्वासिदेवौ वेणुदेवावित्यर्थः। शेषं तु हृदनामादि, यदन नोपदर्शितम् । तजम्बूद्वीपवद् ज्ञेयं, विशेषो पत्र दश्यते ॥८॥मध्येऽत्र मेरुश्चतुरशीतिं तुङ्गः सहस्रकान् । योजनानां सहस्रं चावगाढो वसुधांतरे ॥९॥ शतानि पञ्चनवर्ति, मूले भूमिगते पृथुः । चतुर्नवतिमेव क्ष्मातले शतानि विस्तृतः॥ २१०॥ यत्रोत्तीर्य योजनादौ, व्यासोऽस्य ज्ञातुमिष्यते । तस्मिन् दशहते लब्धे, सहस्रात्ये च तत्र सः॥११॥ तथाहि-शिरोऽनाचतुरशीतेः, सहस्राणामतिक्रमे । व्यासे जिज्ञासित एतान् , सहस्रान् दशभिर्भजेत् ॥१२॥ लब्धान्येवं च चतुरशीतिः शतानि तान्यथ । सहसाढ्यानि पूर्वोक्तो, विष्कम्भोऽस्य भुवस्तले ॥१३॥ मूलाग्रदोर्द्धगमने, विष्कम्भो ज्ञातुमिष्यते । तदा यावद्यातमूर्ख, तत्संख्यां दशभिर्भजेत् ॥ १४॥ लब्धे च मूलविष्कम्भाच्छोधिते यत्तु तिष्ठति । तत्र तावत्प्र-1
Jain Educa
t ional
For Private & Personel Use Only
W
Mjainelibrary.org
