________________
सैष, जीवो निर्जीवतां गतः ॥ ८५ ॥ लमः काष्ठेषु सौधस्य, दग्धुं प्रारब्ध पावकः । ततो भीतेन सिद्धः स, भूपेनाकारितो द्रुतम् ॥ ८६ ॥ मगृह्येण सुरेणात्र, कृतं किञ्चिद्भविष्यति । चिन्तयन्निति सिद्धः स, समागाद्राजसन्निधौ । ॥ ८७ ॥ उदित्वा सर्वमेतस्मै, राज्ञाऽवादि प्रसद्य भोः! । सिद्धास्मासु कृपां कृत्वाऽदः शान्ति नय विदुरम् ॥ ८८ ॥ भविष्यति कथं शान्तिरितिचिन्तयताऽमुना । सिद्धेनाक्षेपि तत्राम्बु, शान्तोऽग्निः सर्वथा ततः ॥ ८९ ॥ पिहितोऽथ करण्डः स, क्षेमेणास्थात्तथैव च । तस्यासन्ने परं कोऽपि, भीत्या नास्थात्कथञ्चन ॥ ३९० ॥ अथोद्घाट्य करण्डं तं, स सिद्धः सात्त्विकाग्रणीः । ततः क्षेमेण जग्राह, सहकारफलोत्करम् ॥ ९१ ॥ स्वहस्तेनार्पयामास, राज्ञे विस्मितचेतसे । अन्येभ्योऽपि परं राजा, नाग्रहीत्तानि भीतितः ॥ ९२ ॥ धीरयित्वाऽथ सिद्धेन स्तानि भूपतिः । महामात्यपदे तस्यातिष्ठिपज्ज्येष्ठनन्दनम् ॥ ९३ ॥ नृपः पप्रच्छ हे सिद्ध !, छलितं किमिदं भयम् ? । येनैवं गमितोऽमार्ग, महामात्यो ममैष हा ॥ ९४ ॥ सिद्धः स्माह नराधीश!, तवान्यायतरोरयम् । अङकरोऽतः परं पष्पं, फलं चानभविष्यसि ॥ ९५ ॥ यतो ये पालयन्त्यत्र, नृपा न्यायं महीतले। नाप्नुवन्त्यापदां लेशमपि ते स्फीतसम्पदः ॥ ९६ ॥ ततो विसृज मामद्य, स्वभार्यासंयुतं नृपः । पालयासा
Jain Educatio
n
al
For Private sPersonal use only
.
O
ww.jainelibrary.org
