________________
बमा
कर्मबन्विचार
रत्नीयावर्युपेता
श्री
नियुक्ति ॥२३॥
| परकम्म अत्तकम्मीकरेइ तं जो उ गिहिउंभुंजे। तत्थ भवे परकिरिया कहं नुअन्नत्थ संकमइ ?॥१०॥
आस्तामन्यत् प्राशुकमपि संश्लिष्टपरिणामः-आधाकर्मपरिणतः सन् आददानो बध्यते कर्मणा तदात्मकर्म जानीहि, यस्तदाधाकर्म गृहीत्वा मुक्ते स परस्य कर्म पचनादिजनितं आत्मकर्मीकरोति ॥ १०७ ।। गाथासकलेन पराक्षेपमाह
तत्रेति परकर्म आत्मकर्मीकरोतीत्यत्र परवक्तव्यं भवेत्तदेवाह-परक्रिया कथमन्यत्र साधौ सङ्कामति ॥ १०८ ॥ अथ केचिदसत्कल्पनां कथयन्ति तदुक्त्वा निराकुर्वन् गाथाद्वयमाहकुडउवमाइ केइ परप्पउत्तेऽवि बेंति बंधोत्ति । भणइ य गुरू पमत्तो बज्झइ कूडे अदक्खो य ॥१०९॥ एमेव भावकूडे बज्झइ जो असुभभावपरिणामो। तम्हा उ असुभभावो वज्जेयवो पयत्तेणं ॥११॥
केचित प्रवचनसारमजानाना: कूटोपमया परप्रयुक्तेऽपि-परनिष्पादितेऽप्योदनादौ 'सूचनात् सूत्रमिति साधोर्बन्धो भवतीति ब्रुवते, यथा व्याधेन कूटे स्थापिते मृगस्यैव बन्धो न व्याधस्य तथा गृहिणा पाकादौ कृते साधोरेव बन्धो न गृहस्थस्य | तदेतदयुक्तं, गृहस्थस्य प्रत्यक्षमारम्भकरणे कर्मबन्धसम्भवात् , न च मृगस्यापि परप्रयुक्तिमात्राद्वन्धः, किन्तु स्वप्रमादादिदोषादपि, एवं साधोरपि, तथैवाह च-गुरु:-श्रीयशोभद्रसूरिरेवं भणति-मृगः प्रमत्तोऽदक्षश्च कूटे बध्यते, योऽप्रमत्तस्तत्रायात्येव नाप्यायाति(त:) तर्हि दक्षतयाऽपसरति, एवमनेन दृष्टान्तेन यः साधुरशुभभावपरिणामो भावकूटे आधाकर्मणि कर्मणा बध्यते स इति तस्मादशुभभावः प्रयत्नेन वर्जयितव्यः ॥ १०९-११०॥ ननु यदि साधुराधाकर्म न करोति न कारयति नानु
सश
॥२३॥
Jain Education in
For Private & Personal use only
www.jainelibrary.org