________________
क्षमा
रत्नीयावचूर्यपेता
श्री.
पिण्डनिर्युक्तिः ।
॥ १७५ ॥
Jain Education In
रसहेउं पडिसिद्धो० ॥ ६४१ ॥ रसहेतो:-गृद्धया रसविशेषोत्पादनाय संयोगो निषिद्धोऽईदाद्यैः संयोगो ग्लानार्थं ग्लानभव्यत्वाय कल्पते, यद्वा यस्य अभक्तच्छन्दो न क्षुत्, यश्च सुखोचितो - राजपुत्रादिर्यश्चाद्याप्यभावितः - असञ्जातसम्यक्परिणामः शैक्षकस्तन्निमित्तं कल्पते ॥ ६४१ ॥ उक्तं संयोजनाद्वारं, अथाहारप्रमाण x x x x
XXX कवलस्य कवलमश्नीयात्, अथवा शरीरमेव कुक्कुटी तन्मुखमण्डकं, तत्राक्षिकपोलभ्रुवां विकृतिमनापाद्य यः कबलो मुखे प्रविशति तत्प्रमाणं । अथवा कुक्कुटी-पक्षिणी तस्या अण्डकं प्रमाणं कवलस्य, भावकुक्कुटी येनाहारेण भक्तेन न न्यून नाप्याध्मातमुदरं भवति धृतिं च समुद्रइति ज्ञानदर्शनचारित्राणां च वृद्धिरुपजायते तावत्प्रमाण आहारो भावकुक्कुटी, अत्र भावस्य प्राधान्यविवक्षणाद् एष प्राक् द्रव्यकुक्कुट्यप्युक्त इह भावकुक्कुट्युक्तः, तस्य द्वात्रिंशत्तमो भागोऽण्डकं, तावान् कवलः ॥ ६४२ ।।
एत्तो किणाह हीणं० || ६४३ ॥ एतस्मात् - द्वात्रिंशत्कवलप्रमाणादाहारात् किणाइ इति कियन्मात्रया - एकेन द्वाभ्यां त्रिभिर्वा कबलैः साधोर्दीनं हीनतरं यावदर्द्ध अर्द्धस्याप्यर्द्धमाहारं यात्रामात्राहारं धीराः - तीर्थकृदादयो ब्रुवते, न्यूनं च, एष यात्रामात्राहारः, एष एव चावमाहार इति भावः ॥ ६४३ || तदेवमुक्तमाहारप्रमाणं, सम्प्रति प्रमाणदोषानाहपगामं निगामं च० ॥ ६४४ ॥ यः प्रकामं निकामं प्रणीतं वा x x x x
× × × यस्त्रीन् वारान् भुइके, त्रिभ्यो वा वारेभ्यः परवस्तद्भोजनमतिबहुशः, तदेव वारत्रयातीतमतिप्रमाणमुच्यते, अइपमाणेत्यवयवो व्याख्यातः, अत्रैव प्रकारान्तरेण व्याख्यानमाह-भुंक्ते यद्वा अतृप्यन् एष अप्पमाण इत्यस्य शब्दस्यार्थः अप्पमाणे इत्यत्र च नङ्प्रत्ययस्ताच्छील्यवित्रक्ष्या यद्वा प्राकृतलक्षणवशादिति ॥ ६४७ || सम्प्रति प्रमाणयुक्तहीनतरादिभोजने गुणमाह
For Private & Personal Use Only
परि० १० माणिक्य
शेखरीय
दीपिकाया
अन्त्य -
भागः ।
॥१७५॥
www.jainelibrary.org
