________________
क्षमारत्नीया
वचूर्युपेता श्री
पिण्ड
निर्युक्तिः ।
॥ १५१ ॥
Jain Education Inter
चितो चिट्ठता मच्छेण भणिओ-भो भो मच्छिप ! किमेवं झायसि, हुं नायं मम गहणत्थं उवाए चिंतेसि, एत्थ सुणेहि मे वयणं, जहा निल्लज्जोसि तुमं, अहं तिन्नि वाराउ बलागाए पत्तो, गिलाणत्थं चंचूए गहाय उट्ठ उच्छलिओ, तो नियविन्नाणेण तिरिच्छो पडिओ, तीसे मुहे न माइ, अओ पब्मट्ठो नट्टो य, तहा- तिन्निवाराउ वेलाए भट्टो पक्खितो झडति वेलाए चैव सह नियतिऊण ठाणं पत्तो, वहा एकवीसवारा मच्छिएण तत्थ जालं पक्खितं, अहंपि मझे पडिओ, ताव सो न अज्ज विप्पइ ताव झडन्ति हेट्ठे कद्दमे पविट्ठो, तं उवरिट्ठियं ते संकोणयं तत्थ छदेहिं, तहा एगवारं मच्छिएण दहाउ जलं सोसिऊण बहुर्हि मच्छेहिं सह अहं गहिओ, सो य तिक्खे सूले सबै ते पोइउं लग्गो, मए सयमेव दंतेहि सूलो गहिओ, पोइओचि नाउं तेण नाहं विद्धो, सो य कदमधोवणत्थं तलाए छूढो तओहं तत्थेव जले पविट्ठो, तं एयारिस तं मंस मच्छिय विहियगलायबंधणाभिभव कारगं, जं गलेण घेत्तुं इच्छसुति, सूत्रं सुगमं, नवरं वलयामुहेति वेलिकामुख इति वेलाये ममं तिमं षट्टिय घट्टणंति-वठ्यते स्म मत्स्यादिना चाल्यते स्मेति घट्टितं गलादि तस्य घट्टनो - अभिभवक इत्यर्थः रूपकत्र्यार्थः ॥ ६३१- ६३३ ॥ भावप्रासैषणायां रागद्वेषपरिहारो मुख्यो, अतः साधुर्भिक्षाटनेन द्विचत्वारिंशदोषशुद्धां भिक्षामादायोपाश्रये भोजनार्थं उपस्थितः संस्तारवांश्चेत्यात्मनाऽऽत्मानमनुशासितुमाह
बायाली से सण संकडंमि० ॥ ६३४ ॥ व्याख्या - द्विचत्वारिंशत्संख्यां आधा कर्मादिदोषाणामेषणापरिहारार्थमन्वेषणं तया विषम (१) तस्मिन्प्रहणे - भक्तायादाने जीव ! हे अन्तरात्मन् ! न-नैव महुरन्नकृते छलितस्त्वं वंचितः दाभ्येति शेषः, ततश्व इदानीं -संप्रति येन प्रकारेण न-नैव छल्यसे-वंच्यसे, भुंजान इमां भिक्षामभ्यवहरन् रागद्वेषाभ्यामभि ( प० १०७ )ष्वंगाप्रीतिभ्यां तथाकर्त्तव्यमिति च शेष इति गाथार्थः ।। ६३४ ॥ तामेव मेदत आह
For Private & Personal Use Only
परि० ९
वीराचार्य
कृतटीका
या अन्त्य -
मागः ।
॥ १५१ ॥
www.jainelibrary.org