________________
क्षमारत्ननीयावचूर्युपेता
पिण्डनियुक्ति।
॥१४॥
सकलमथाचाराङ्गद्वितीयश्रुतस्कन्धसक्तपिण्डैषणाभिधानप्रथमाध्ययनसक्तसप्तमोद्देशकस्थितं सूत्रं गृहीतं, आई इत्यादि शब्दत- | परि०९ याऽस्यैव च सूत्रस्य अन्तो योज्यः, तच्चेदं "सेभिक्खू वा जाव समाणे से जं पुण पाणगं जाणिज्जा, तंजहा तिलोदगं वा तुसोदगं
वीराचार्यवे"त्यादि, इह द्विकेन भिक्खुणी चेति सूचितं, यावत् शब्देन तु “गाहावद कुळं पिंडवायपडियाए अणुपविढे" इति सूचितं,
कृतटीकामादिशब्दात्तत्रेत्यादीनां " से भिक्खू वा २ जाव समाणे जं पुण पाणगजायं जाणिज्जा, तंजहा उस्सेइमं चे"त्यादि सूत्राणां समहः, ५
याराधएतेषां च व्याख्या प्रस्थानतो ज्ञेया, केवलमेतैः पानकस्याऽपि पिण्डसंज्ञोक्तेति गाथार्थः ॥२॥ तदुभयमाह
भागः। जस्स पुण पिंडवाय ॥ मा० ३ ॥ व्याख्या-यस्य कस्यचित्पुनर्गुडौदनपिण्डस्येति योगः, पिण्डपातार्थाय-आहारनिमित्तं प्रविष्टस्य-गतस्य साधोहिगृहमिति सामर्थ्यगम्यं, भवति-जायते सम्प्राप्ति-लाभः, कस्य सम्बन्धिनीत्याहः-गुडओयणपिण्डेहिंति विभक्तिवचनव्यत्ययाद्गुडौदनपिण्डस्य गौल्यगुणवद्रव्यविशेषकूरादिकस्य, उपलक्षणत्वात्सतुपिण्डादिप्रहः, तो गुडौदनपिंडं तदुभयपिण्डं. गौणसमयकृतपिण्डं " पिंडण बहुदव्वाणं " (भा० २) इत्यनेन गौणे त्वस्यागमप्रसिद्धत्वेन तु समयकृतत्वस्य च घटनाद् उक्तवन्तःतीर्थकरादय ऊचुः, इहान्यथाभ्याहृतः पिण्डः स्यादिति, गृहिगृहप्रविष्टस्येत्युक्तं, तत्रापि प्रवेशः प्रायोऽन्येन निमित्तेन क्रियमाणो ब्रह्मचर्ये मेदादिदोषकरः स्यादिति पिण्डपातायेत्युक्तं, यद्वा यस्य साधोः, पुनः शब्दो भिवक्रमः, पिण्डपातार्थाय प्रविष्टस्य भवन्ति सम्प्राप्तिः गुडौदनपिण्डस्य, तंति इह तदुभय पिण्डो भणनीयः, स च गुंडादिपिण्डस्यैव घटते न साधोरिति पिण्डपिण्डवतोरेक्यात् साधुना लब्धं गुडौदनपिण्डं, पुनः २ शब्दोऽन्यतो योजितः, शेषं पूर्ववदिति गाथार्थः ।। ३ ॥ उभयातिरिक्तमाह- . उभयाइरित्तमहवा०॥ भा० ४॥ (१०३) व्याख्या-उभयातिरिक्तं-गौणसमयकृतरूपद्वयाद्भिन्नं, अथ चेति नामान्तरद्यो
॥१४॥
Jain Education
l
a TAIT
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org