________________
अलेपकृतमोजने षण्मासादितप:कथनं।
लिप्तं सदोषमिति भणित्वा अलेपकद्भोक्तव्यं तीर्थकृदादिभिरनुज्ञातमिति गुरुवचनम् । अत्राह शिष्य:-यावजीवमेव मा भुतां, नोचेत् यावजीवमभोजनेन शक्तिस्तर्हि षण्मासानुपोध्य आचाम्लेन भुङ्का, न चेदेवमपि शक्नोति तत एकदिनादिहान्या तावदात्मानं तोलयेत् यावच्चतुर्थमुपोष्याचाम्लस्य ग्रहणं करोतु, एवमप्यसंस्तरणे अशक्तौ अल्पलेप गृहातु ॥ ६१५ ॥ एनामेव गाथां गाथाद्वयेन विवृणोतिआयंबिलपारणए छम्मास निरंतरंतु खविऊणं। जइ न तरइ छम्मासे एगदिणूणं तओ कुणउ ॥६१६॥ | एवं एक्वेक्कदिणं आयंबिलपारणं खवेऊणं । दिवसे दिवसे गिणहउ आयंबिलमेव निल्लेवं ॥ ६१७ ॥
व्याख्यातपूर्व गाथाद्वयमिदम् ॥ ६१६-६१७ ॥ गुरुराहजइसेन जोगहाणी संपइ एसेव होइ तो खमओ। खमणंतरेण आयंबिलं तु निययं तवं कुणइ॥६१८॥
यदि से-तस्य साधोः सम्प्रति-एष्यति वा काले न योगहानिः-प्रत्युपेषणादिरूपसंयमयोगभ्रंशो न भवति, तर्हि भवतु क्षपक:-षण्मासाद्युपवासकर्ता। तत्र च क्षपणानामेकैकदिनहान्या पूर्वोक्तस्वरूपाणामन्तरान्तरा पारणमाचाम्ले करोतु, एवमप्यशक्तो नियतमाचाम्लरूपं तपः करोतु केवलं, सम्प्रति सेवा-संहननानां नास्ति ताशी शक्तिरिति, न तथोपदेशोऽपि ॥ ६१८॥ पुनः पर आहहेवावणि कोसलगा सोवीरगकूरभोईणो मणुया। जइ तेऽवि जति तहाकिं नामजई नजाविति ६१९
Jan Education inte
For Private
Personel Use Only