________________
| मानपिण्डे हाष्टन्तः।
देशकारिणः पुत्रो जातः, स च पालनके स्थितः पुरीषं मुश्चति, तया च मर्चा मण्यते-बालस्य पुते क्षालय यावद्वस्त्राणि पालनकं च, स च सर्व करोति, ततो लोकैहदस्य प्रक्षालनं जानातीति तन्नाम कृतम् ६ । इत्युक्ते क्षुल्लेन पर्षजनैः सहासमयं ताडगेवेत्यूचे विष्णुमित्रोऽवादीव-नाहं पण्णां पुरुषाणां समानस्तस्माद्याचस्व मामिति, क्षुल्लेनेष्टं याचितं, तेनोक्तं ददामि, ततः क्षुल्लेन सह यावनिजगृहद्वारमायातस्तावन्निजपूर्वगमनमार्याप्रतिज्ञादिकं कथितं, ततो विष्णुमित्रः प्राह-यद्येवं तर्हि क्षणमात्रं गृहद्वारे तिष्ठ, पश्चादाकारयिष्यामि, तथा कृत्वा गृहमध्ये प्रविश्य सेवकिकादिकं निभाल्य भार्यायाः कथितम्-सर्व मव्यं परं गुडःम्तोको, ततो मालादानय गुडं येन द्विजान् भोजयामीत्युक्ता सा मालमारूढा, अपनीता तेन निःश्रेणिः, क्षुल्लकमाकार्य पात्रभरणप्रमाणेन दातुमारब्धं, सुलोचना गुडमादाय वलिता निःश्रेणिमदृष्ट्वा विलोकयन्ती क्षुल्लाय सेवकिकादि दीयमानं विभाव्य गाढशब्देन-माऽस्मै देही देहीत्युवाच, क्षुल्लकोऽपि तत सन्मुखमालोक्य मया तव नासापुटे मूत्रितमिति निजनासापुटे अङ्गुल्यभिनयेन दर्शयति, पात्रं भृत्वा निजवसतौ जगामेति । सूत्रं सुगमम् , नवरं इदृगछणंमि-सेवविकाक्षणे, पगेवेति-प्रभाते एव, मोयंति-मत्रणं प्रणयामीति-याचे, सिइअवणणत्ति-निःश्रेण्यपनयन, इत्थंभूतश्च मानपिण्डो न ग्राह्यः, यतो द्वयोरपि दम्पत्योः प्रद्वेषो भवति, ततस्तव्यान्यद्रव्यव्यवच्छेदः, कदाचिदेकतरस्य तथापि स एव दोषः, अथ सैवमप्यपमानिता कदाचिदात्मविपत्तिं कुर्यात् , तत उड्डाहः॥ ४६६-४७३ ॥ अथ मायापिण्डदृष्टान्तमाहरायगिहे धम्मरुई असाडभूई य खुडओ तस्स। रायनडगेहपविसण संभोइय मोयए लंभो ॥४८४॥
Jain Education,
For Private & Personal Use Only
Twww.jainelibrary.org
