________________
क्षमा
रत्नीयावचूर्युपेता
श्रीपिण्ड
निर्युक्तिः
॥ ८४ ॥
Jain Education Internationa
इति ।। ४५५ ।। अथ वनीपकद्वारानन्तरं चिकित्साद्वारमाह
भइ य नाहं वेज्जो अहवाऽवि कहेइ अप्पणो किरियं । अहह्वावि विज्जयाए तिविह तिगिच्छा मुणेयवा ॥
चिकित्सा त्रिविधा-यथा रोगिणा प्रतीकारं पृष्टः साधुराह - नाहं वैद्य इत्येका, अथ ममाप्येवं व्याधिरासीत् स चामुकेनौषधेन शान्त इति द्वितीया, अथ वैद्यतया चिकित्सां करोतीति तृतीया ॥ ४५६ ॥ तत्राद्यां व्याख्यानयतिभिक्खाइ गओ रोगी किं विज्जोऽहंति पुच्छिओ भणइ । अत्थावत्तीऍ कया अबुहाणं बोहणा एवं ॥४५७
भिक्षादिनिमित्तं गतः सन् रोगिणा पृष्टः साधुर्भणति - किमहं वैद्य इति एवं चोक्ते अर्थापत्या अबुधानां वैद्यपा गत्वा चिकित्सा कार्यते, इत्यजानतां बोधना-ज्ञापना कृता भवति ।। ४५७ ।। अथ द्वितीयचिकित्सामाहएरिस चिय दुक्खं भेसजेण अमुगणे पडणं मे । सहसुपन्नं वं रुयं वारेमो अट्ठमाईहिं ॥ ४५८ ॥
ममेशमेव दुःखं अमुकेनौषधेन प्रगुणं - नष्टवेदनमभूत्, तथा सहसोत्पन्नं रोगं चामष्टमादिभिर्वारयाम इति ॥ ४५८ ॥ अथ तृतीयमाह -
संसोधण संसमणं नियाणपरिवजणं च जं तत्थ । आगंतु धाउखोभे य आमाए कुणइ किरियं तु ॥ आगन्तुके धातुक्षोभे सूत्रत्वात् धातुक्षोभजे चामये यत् क्रियां करोति कथमित्याह - संशोधनं संशमनं - उपशमनं निदान - परिवर्जनं - रोगकारणप्रतिवर्जनमेषा तृतीया ।। ४५९ ।। अत्र दोषानाह
For Private & Personal Use Only
चिकित्साद्वारे तद्भेद
स्वरूपम् ।
॥ ८४ ॥
www.jainelibrary.org
