________________
क्षमारत्नीया-IN वचूर्युपेता
विशोधि
कोटौ | चतुर्भङ्गी।
श्री
पिण्डनियुक्तिः।
।।७४॥
यद्वा द्रव्येण-तक्रादिना अन्यत्तक्रादि तदा सर्वस्यापि तस्य विवेकः, कृतेऽपि सर्वात्मना विवेके यदि केऽपि सूक्ष्मा अवयवा लना भवन्ति, तथापि तत्र पात्रे अकृतकल्पे भक्तादिगृहन् शुद्धो यतिरिति ॥ ३९५ ॥ अथ चतुर्धा विवेकः स्यादित्याहदवाइओ विवेगो दवे जं दव जं जहिं खेत्ते। काले अकालहीणं असढो जं पस्सई भावे ॥ ३९६ ॥
द्रव्यादिको-द्रव्यक्षेत्रकालभावभेदाच्चतुर्दा विवेकः, तत्र यद्रव्यं त्यजति स द्रव्यविवेकः, तथा परिष्ठाप्यं यत्र क्षेत्रे त्यज्यते स क्षेत्रविवेकः, यद्विशोधिकोटिदुष्टमकालहीनं शीघ्र परित्यज्यते स कालविवेक इति, अशठोरक्तद्विष्टः सदोष भक्तादि दृष्ट्वा त्यजति स भावविवेक इति ॥ ३९६ ॥ अथात्र विशोधिकोटौ चतुर्भङ्गीमाहसुक्कोल्लसरिसपाए असरिसपाए य एत्थ चउभंगो। तुल्ले तुल्लनिवाए तत्थ दुवे दोन्नऽतुल्ला उ॥३९७॥ ___ अत्र शुष्कस्य आर्द्रस्य च सदृशोऽन्यवस्तुनि मध्यपाते सति, तथा असदृशे वस्तुनि पाते सति चतुर्भङ्गी, तथा दर्शयति'तत्थ 'त्ति, तत्र तुल्ये तुल्यनिपाति द्वौ प्रथमचतुर्थभङ्गो लब्धौ, द्वौ च भङ्गो द्वितीयतृतीयौ अतुल्यात् प्रक्षिप्यमाणाल्लब्धौ, तथा हि-शुष्के शुष्कं शुष्के आर्द्र आर्द्र शुष्कं आर्द्र आमिति ॥ ३९७ ॥ अथोद्धरणविधिमाहसुक्के सुकं पडियं विगिंचिउं होइ तं सुहं पढमो। बीयंमि दवं छोढुं गालंति दवं करं दाउं ॥ ३९८॥ तइयंमि कर छोढुं उल्लिंचइ ओयणाइ जं तरइ । दुल्लहदत्वं चरिमे तत्तियमित्तं विगिंचंति ॥ ३९९ ॥
शुष्के शुष्कं पतन्ति तत् परित्यक्तुं सुखं भवति एष प्रथमो भङ्गः, द्वितीये भङ्गे द्रव्यं प्रभृतं मध्ये क्षिप्तान्यपात्रकर्णैकदेशे
॥४॥
For Private
in Eduent an inte
Mww.jainelibrary.org
Personal Use Only