________________
क्षमा
रत्नीयावचूर्युपेता
श्री
पिण्डनिर्युक्तिः ।
।। ५९ ।।
Jain Education Intert
पृष्टा, यथा- कस्यां दिशि गमिष्यथ १, साधुभिर < मुकस्यां दिशी >त्युक्ते ज्ञाते स तस्यामेव दिशि क्वचिद् गोकुले निजपटपद वचनकौशलेन लोकावर्जनं चकार, लोकश्च तस्मै घृतदुग्धादिकं दातुं प्रावर्त्तिष्ट, ततः स ऊचे यदा याचिष्ये तदा दातव्यम्, अथ साधवथ विहारक्रमेण तत्रागतास्तेन चात्मानमज्ञापयता पूर्वप्रतिषिद्धघृतदुग्धादिकं प्रतिगृहं याचित्वा एकत्र च गृहे सम्मील्य मुक्तं, ततः साधवो निमन्त्रितास्ते छद्यस्थच्चान्नावगतं, शुद्धमिति गृहीतं चेति, परं ज्ञाते सति परिहर्त्तव्यमिति । सूत्रं सुगमम्, नवरं सागारिकः - शय्यातरः संस्तवः - परिचयः ।। ३१०-३११ ॥ अथात्मभावक्रीतमाहधम्मकह वाय खमणं निमित्त आयावणे सुयट्ठाणे । जाई कुल गण कम्मे सिप्पम्मि य भावकीयं तु
धर्मकथां वादं क्षपणं-पष्टाष्टमादि निमित्तं आतापनां करोति, तथा श्रुतस्थानमाचार्योऽहमिति कथयति, जातिं कुलं गण शिल्पं कर्म वा परेभ्यः प्रकटयति, इत्थं च परभावमावर्ज्य यद् भक्तादि गृह्णाति तदात्मभावक्रीतम् ॥ ३१२ ॥ अथ धर्म्मकथां वक्ति
धम्मका अक्खित्ते धम्मकहाउट्ठियाण वा गिण्हे । कति साहवो चिय तुमं व कहि पुच्छिए तुसिणी ॥
आहाराद्यर्थ कृतधर्म्मकथाक्षिप्तानां धर्म्मकथात उत्थितानां वा पार्श्वे यद् गृह्णाति तदात्मभावक्रीतं यद्वा श्राद्धाः पृच्छन्ति - यो धर्म्मकथकः श्रूयते स च किं त्वमिति पृष्टे वक्ति साधुक्तादिलोभार्थं, यथा- साधव एव धर्मकथा कथयन्ति, नान्ये, यद्वा तूष्णीं - मौनेनावतिष्ठते, ततस्ते श्रावका जानते स एवायं परं गम्भीरत्वादात्मानं न प्रकाशयतीति,
For Private & Personal Use Only
आत्मभावक्रीत
वर्णनम् ।
॥ ५९ ॥
www.jainelibrary.org
