________________
सिरिसंतिनारि
"पेच्छह विहिणो दुब्लिसियं ति जं एरिसा अवस्था मे । जाया अचिंतणीया सप्पुरिसाणं पि दुव्विसहा " || १ || ६४३०॥ ता संपयं जइ वि एवं तहा वि जाव पाणा धरेंति ताद पुरिसा साहसं न मुंचति' । इइ परिभाविऊण तहाविहफलेहिं काऊण वित्तिं चलिओ एगदिसाए । जाव केत्तियं पि भूमिभागं बच्चइ ताव दिट्ठा एगा महाणई। तीए य तीरं गहिऊण पट्टो गंतुं । तओ फलाइकयाहारो तेणेव पाणिएणं तडम्मि चेव बच्च॑तो पत्तो दसहिं दिवसेहिं चंदसेहरं नाम पट्टणं । तं चहूण जाया जीवियासा । पविट्ठो य तम्मि नयरे । पेच्छइ य तं ईसरजणसमाइण्णं । चिंतियं च “हंत ! बहुलच्छिनिवासमेयं, ता जेण वा तेण वा उवाएण भविस्सइ एत्थ अत्थागमो" त्ति । पविट्ठो एगाए थेरीए गेहे । 'अब ' त्ति संलविऊण कयं पायवडणं । 'पुत्त ! चिरं जीवसु' त्ति आसीसिओ अणाए, दिन्नमासणं, सोइया चलणा, पाहुणगो त्ति भुंजाविओ थेरीए । तओ पत्थावेण पुच्छिओ— 'पुत्त ! कत्तो तुमं समागओ सि ?' । तेण वि 'जणणीतुल्ल' त्ति काऊण साहियमसेसं । तओ करुणापवन्नाए थेरीए भणियं - 'अहो पुत्तएणं दारुणमवत्थंतर- मणुभूयं, ता पुत्त ! १० अस्थि मज्झ केत्तियं पि अंतरधणं, ता तं घेत्तूण करेहि वाणिज्जं' । तेण वि 'जमंबा आणवेइ' त्ति पडिवन्नं तव्वयणं । तओ जायम्मि एक्कते कड्रिढयं तीए दीणार- सहसतियगं, समप्पियं च सयंभुदेवस्स । सो वि तेण भंडमोल्लेण ववहरंतो
१. एगते का० ॥
कोडुंबिय सयं
भुदेवस्स अक्खाणयं
७८२