________________
सिरिसंति- किंचि तारिस कहणजोग्गं । एवं च संलावसंकहाहिं पहाया रयणी । लग्गो ताण मज्झे किरियं काउं, 'अईवदक्खो' सुलससावगस्स नाहचरिए त्ति परितुद्धेहिं काराविओ भोयणं । डिओ य किरियानिरओ तिमासमेत्तं कालं । न य पडइ अज्ज वि सुवण्णयं । तओ * अक्खाणय
विसायमुवगओ चिंतिउमाढत्तो, अवि य“एत्तियदिणाणि किरिया विहिया पर किंतु निष्फला जाया। खद्धा विहला निट्ठा न य पडइ सुवण्णय कहवि॥२२०॥६४२९॥
ता वच्चामि वसिमं विक्केऊणं इमं महारयणं । वणिजाइयं उवायं करेमि, किं एत्थ कटेण?" ॥२२१॥६४३०॥ ५ ॐ तओ भणिया ते तेण धाउव्वाइया, जहा- 'वच्चामि अहं सगिह' । तेहिं भणियं- 'किं वचसि ? दाहामो तुज्झ पडियसुवण्णयस्स भाग' । एवमवि भणिए न रमिय से चित्तं । उड्डयचित्तं च मुणिऊण रयणीए पसुत्तो निरूविओ सव्वत्थ संवलयलोहेण जाव दिटुं एगाए गंडीए णिबद्धं तं महारयणं, गहियं च, निबद्धो य अन्नो तत्तियमेत्तो पाहाणो । उडिओ य पभाए सुलसो चंपिऊण य ग िनिरूवियं जाव अच्छइ त्ति । पयट्टो वसिमाभिमुहं । पत्तो य कमेण अडविसीसयं नाम महानयरं । पविट्ठो य तत्थ कस्सइ गिहे । भुंजाविओ तेण । तओ "विक्केमि एवं रयणं" ति जाव" छोडेइ ग िताव पेच्छइ पाहाणं । 'हा किमेय ?' ति चमक्किओ चित्ते । परिभातेण वियाणियं जहा- 'मुटुो तेहिं धाउव्वाइएहिं, अहवा को ताण दोसो, मह कम्मस्स चेव एस दोसो त्ति, जओ१. विकिणिऊणं पा० विना ।। २. चित्तेण पा० ।।
७६६