________________
सिरिसंतिनाहचरिए
सूरस्स रायस्स कहाणयं
'आएसो' त्ति भणित्ता जपइ 'आणेमि, किं वियप्पेण? । पर पुच्छामि तं कत्थ विजए? कहह मह एयं ॥५७८॥४४६९॥ तो भणियं मंतीहिं वि जह 'तं विंझाडवीए बहुमज्झे । दोण्हं तु पव्वयाणं विच्चम् िचिटुए कूवे ॥५७९॥४४७०॥ ।
ते वि हु सेला दोन्नि वि ओहटुंती, पुणो वि हु मिलति । तेसु ओहट्टेसु झडत्ति पविसिज्जए मज्झे ॥५८०॥४४७१॥ - इय सोऊणं एसो जाइ तओ पुण वि निययगेहम्मि । ताहिं तहेव भणिओ 'वच्चसु तुरए समारुहिउं ॥५८१॥४४७२॥
तत्थऽत्थि पव्वयग्गे अंबसही संउलियाए रूवेण । सा वि तहिं तुह कजं साहिस्सइ, नत्थि संदेहो ॥५८२॥४४७३॥ ५ तो जाव गओ एसो, पञ्चभिनाओ य सउलियाए वि । गिण्हित्तु तुंबयं सा आणेइ जलस्स भरिऊण ॥५८३॥४४७४॥ सो वि तयं घेत्तूणं आगच्छइ नरवइस्स पासम्मि । अप्पेइ तयं उदयं मंतीहिं परिक्खियं तत्तो ॥५८४॥४४७५॥ जाव य तं चिय जायं ताव य वीसजिओ इमो जाइ । नियगेहे, राया वि हु पुणो वि चड्डेइ मंतियणं ॥५८५॥४४७६॥ भणिओय निवोमंतीहिं 'देव! कह कीरऊ इमं कजं?।फलइन को विउवाओ, नरवइ! एयस्सविसयम्मि॥५८६॥४४७७॥ जम्हा एसो बलिओ छलिउं सक्किज्जए न केणाऽवि । जे जे अइदुक्करयं तं तं लीलाए साहेइ' ॥५८७॥४४७८॥ भणइ निवो 'जइवि इम, एवं चिय तहवि किंचिवि उवायं । चिंतह नियबुद्धीए जइ कर्ज मज्झ जीएण' ॥५८८॥४४७९॥ तो पुण वि मंतिवग्गो सव्वो वि हु डाइऊण मंतणए । आलोचिऊण सम्मं निवस्स पुरओ पयंपेइ ॥५८९॥४४८०॥
५१६
१. विजते त्रु० ।। २. सिला त्रु० ।। ३. सवलि त्रु० ।। ४. चड़ेइ का० ।।